قضیه درمان استرس در دندانپزشکی ایمپلنت دندان

قضیه درمان استرس در دندانپزشکی ایمپلنت دندان

دندانپزشکی دیدگاهی از پزشکی است،که از ادغام اشکال علمی و هنری بوجود آمده است.برخی از جنبه های دندانپزشکی روی بخش هنری تاکید دارند،مثلا در دندانپزشکی زیبایی که به رنگ و شکل دندان مربوط میشود تا لبخند بیمار و ظاهر کلی وی را زیباتر کند اگرچه،علت اصلی واژه دکتر که برای حرفه دندانپزشکی بکار میرود به سمت علم دندانپزشکی است.این علم میتواند به اجزای بیولوژیک و بیومکانیک تقسیم میگردد.برای دندانپزشکان عمومی،بر جنبه های بیولوژیکی سلامت دهانی نیز تاکید میشود مشکلات شایع مرتبط با دندان های طبیعی،دارای منشاءبیولوژیک هستند،همچنین بیماری های پریودونتال،پوسیدگی ها و مشکلات آندودنتیک مثال هایی از این قبیل هستند.
ترکیب فاکتور های بیولوژیک و بیومکانیک در شکست پروتز های ثابت با ساپورت دندانی نقش دارند.4مشکل شایع برای پروتز های ثابت 3 واحدی عبارتند از:
1)پوسیدگی ها
2)مشکلات اندودنتیک
3)پروتز ها با گیر ناکافی
4)شکستگی پرسلن
مشکلات بیولوژیکی با شیوع بالاتری 11_22درصد در مقایسه با مشکلات بیومکانیکی 7_10درصد رخ میدهند،اما هر دو جنبه باید توسط متخصص در نظر گرفته شود.دندانپزشکی ایمپلنت همواره شامل جایگزینی دندان هاست.هنگامی که در مورد مشکلات ایمپلنت صحبت میشود،مقدار زیادی از مشکلات مربوط به علم ایمپلنت دندان است تا جنبه های زیبایی.اما،برخلاف دندان های طبیعی،جنبه های بیولوژیک دندانپزشکی ایمپلنت دارای مشکلات کمی است.برای مثال،افزایش سطح تماس ایمپلنت_استخوان به طور عمده بیولوژیک است.اکثر گزارشات اخیر نشان میدهند که فاز جراحی ایمپلنت یک سطح تماس موفق در بیش از 95 درصد موارد،در ارتباط با نوع سیستم ایمپلنت دندان  به کار رفته ایجاد میکند.به همین دلیل جنبه بیولوژیک آن،بسیار قابل پیش بینی است.شایع ترین مشکلات مربوط به ایمپلنت مشکلات بیومکانیکال است که پس از بارگذاری ایمپلنت دندان رخ میدهند.مروری بر مقالاتی که در رابطه با شکست های ایمپلنت هاست نشان داد،این مشکلات در ابتدا پس از 18 ماه از بارگذاری اولیه ایمپلنت رخ میدهند.این شکست ها بارگذاری زود هنگام بیشتر در انواع نرم استخوان 16 درصد شکست ها یا در طول های کوتاه ایمپلنت 17 درصد شکست ها،رخ میدهند.این دو گروه شکست در اثر عوامل بیومکانیکی رخ میدهند.استخوان نرم برای عمل نیرو های اکلوزالی وارد بر ایمپلنت بسیار ضعیف است و یا در ایمپلنت های کوتاه استرس بالاتری در سطح تماس ایمپلنت ها_استخوان ایجاد میشود.همچنین شایع ترین مشکلاتی که به شکست ایمپلنت دندان منجر نمیشوند،هم بیومکانیکی هستند اوردنچر های ایمپلنت هم مشکلاتی در رابطه با شکستگی ایمپلنت دندان و مشکلات آن و یا شکستگی پروتز های متحرک دارند.در پروتز های ثابت حمایت شوند توسط ایمپلنت دندان،شکستگی ونیر های رزین اکریلیک،شل شدن اباتمنت یا پیچ های پروتزی،شکستگی پرسلن،و شکستگی فلز پروتز مثال هایی از مشکلات شایع هستند.به علاوه اجزای ایمپلنت و حتی خود ایمپلنت ممکن است بشکند به بیان دیگر مشکلات مکانیکی خیلی بیشتر از مشکلات بیولوژیکی ایمپلنت هستند.هر ساختار مهندسی مرکب در ضعیف ترین نقطه ی اتصال خود میشکنند و ساختار های ایمپلنت دندانپزشکی هم از این امر مستثنی نیستند.یک مفهوم کلی در مهندسی تعیین علل مشکلات و ارائه یک سیستم برای کاهش شرایطی است که مسبب مشکلات بوده اند شایع ترین علل مشکلات مرتبط با ایمپلنت ها در ارتباط با استرس است.بنابراین،طرح درمان کلی باید به صورت زیر باشد:
1)بررسی بزرگترین فاکتور های نیرو در سیستم
2)تنظیم مکانیزم هایی برای محافظت از سیستم کلی ایمپلنت_استخوان_پروتز.
شکست جراحی
دلایل زیادی برای شکست ایمپلنت دندان با استخوانی که تازه به سطح ایمپلنت اتصال یافته وجود دارد.دلایل اولیه شکست مربوط به حرارت زیاد حین آماده سازی استئوتومی یا فشار زیاد در سطح تماس ایمپلنت_استخوان در زمان قرار دادن ایمپلنت است.فشار زیاد به هنگام قرار دادن ایمپلنت در اکثر مواقع با طرح تیپر و پیچی شکل بدنه ایمپلنت دندان ایجاد میشود.نیرو ی حاصل از جایگذاری در طرح تیپر و پیچ دار ایمپلنت ها باعث تولید نیرو های زیاد در استخوان میشود که منجر به تحلیل و شکست ایمپلنت دندان میشود.یک دلیل دیگر در شکست جراحی حرکت بسیار کوچک ایمپلنت در سرایطی است که سطح تماس ایمپلنت دندان_استخوان در حال تشکیل است.یک بازوی شکسته برای جلوگیری از حرکات در محل شکستگی ثابت میشود تا احتمال اتصال فیبروزی را کاهش دهد.حرککتی به کوچکی 20 میکرون،گزارش شده است که منجر به تشکیل سطح تماس فیبروز،درمحل شکستگی میشود.Brunski،گسترش سطح تماس فیبروز را در شرایط که ایمپلنت های دندانی بیشتر از 100میکرون در حین فاز اولیه ترمیم حرکت میکردند مشاهده کرد.پوتکل اصلی Brainemark از روش جراحی 2 مرحله ای استفده میکرد.یکی از دلایل اصلی برای این مفهوم قرار دادن دندان  در روی یا در زیر ناحیه استخوانی کرست برای کاهش ریسک حرکات ایمپلنت حین ترمیم اولیه استخوان است.Schroeder همچنین وجود یک دوره ترمیم بدون بارگذاری روی ایمپلنت ها را پیشنهاد کرد و ایمپلنت نیز اندکی بالا یا بر روی بافت های ریشه ای قرار گرفت.حرکات کوچک در محل اتصال در حال تشکیل ایمپلنت_استخوان ناممکن است باعث ایجاد بافت فیبروز در اطراف ایمپلنت گردد تا محل اتصال استخوان _ ایمپلنت.استرس های زیاد به ایمپلنت ممکن است باعث بار زیاد یا شکست گردد.این ایمپلنت دارای بار اکلوزالی زیادی است،که ممکن است منجر به تشکیل بافت فیبروز در اطراف ایمپلنت گردد.
نیرو های اکلوزالی که در پروتز های متحرک بکار میروند در یک ایمپلنت دندان در حال ترمیم،ممکن است باعث خط برش باز کننده بافت نرم و تاخیر در ترمیم بافت نرم گردند.این نیرو های اکلوزالی همچنین ممکن است روی استخوان مارجینال در اطراف ناحیه در حال ترمیم ایمپلنت تاثیر بگذارند.انتقال این نیرو ها به بافت نرم تحت عمل پروتز،ممکن است موجب حرکات کوچک در محل اتصال ایمپلنت_استخوان شود و این در شرایطی رخ میدهد که ایمپلنت دندان در زیر و بالای بافت های ریشه ای در حال ترمیم وارد میشوند،ریسک مشکلات را افزایش میدهند.به بیان دیگر،گزارشات کلینیکی مختلفت نشان میدهند که یک جراح با تجربه در 99درصد موارد بعد از قرار دادن به ثبات کافی میرسد.قسمت جراحی شکست های ایمپلنت دندان معمولا حداقل ریسک را در درمان های کلی ایمپلنت دندان دارند.

نوشته های مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

قضیه درمان استرس در دندانپزشکی ایمپلنت دندان -  - قضیه درمان استرس در دندانپزشکی ایمپلنت دندان
بیرون زدن ایمپلنت دندان
قضیه درمان استرس در دندانپزشکی ایمپلنت دندان -  - قضیه درمان استرس در دندانپزشکی ایمپلنت دندان
جایگزینی مولر(دندان خلفی) با ایمپلنت دندان
فهرست