قرار دادن ایمپلنت دندان

قرار دادن ایمپلنت دندان


قانون اصلی:هر چه ترومای جراحی و آسیب بافتی در حین قرار دادن ایمپلنت دندان در ناحیه پذیرنده کمتر باشد،فرآیندی که از طریق آن استخوان جدید تشکیل شده و روی سطح ایمپلنت دندان قرار می گیرد سریعتر است.قرار دادن ایمپلنت دندان شامل مراحل مختلفی می باشد که عبارتند از:
-برش مخاط که اغلب و نه همیشه پس از آن
-بلند کردن فلپ های مخاطی و جدا کردن پریوست از صفحات…

قانون اصلی:هر چه ترومای جراحی و آسیب بافتی در حین قرار دادن ایمپلنت دندان در ناحیه پذیرنده کمتر باشد،فرآیندی که از طریق آن استخوان جدید تشکیل شده و روی سطح ایمپلنت دندان قرار می گیرد سریعتر است.قرار دادن ایمپلنت دندان شامل مراحل مختلفی می باشد که عبارتند از:
-برش مخاط که اغلب و نه همیشه پس از آن
-بلند کردن فلپ های مخاطی و جدا کردن پریوست از صفحات کورتیکال انجام می شود.
-آماده سازی کانال در استخوان کورتیکال و اسفنجی ناحیه پذیرنده
-قرار دادن قطعه تیتانیومی(ایمپلنت دندان)در این کانال

این مراحل آسیب های مکانیکی و صدماتی را به مخاط و بافت استخوانی وارد می کنندمیزبان به این صدمات توسط واکنش های التهابی پاسخ می دهد،که هدف اصلی آن حذف قسمت های آسیب دیده بافت و آماده سازی ناحیه برای پیوند لثه یا ترمیم می باشد.علاوه بر آسیب های ذکر شده به بافت های سخت باید اثر ناشی از press fit را هم افزود،که هنگامی روی می دهد که قطر ایمپلنت دندان اندکی بیشتر از کانال تهیه شده در استخوان باشد.در چنین مواقعی:
1-بافت استخوان مینرالیزه در اطراف ایمپلنت دندان فشرده شده و دچار شکستگی های ریزی می شود،
2-عروق خونی،به ویژه در قسمت کورتیکال کانال،کلاپس می کنند.
3-تغذیه استخوان در این ناحیه به مخاطره می افتد.
4-بافت درگیر  در اغلب موارد non-vitalمی شود.
اما،آسیب وارده به بافت های نرم و سخت در ناحیه پذیرنده،فرآیند ترمیم زخم را نیز آغاز می کند و در نهایت باعث می شود که
1-ایمپلنت دندان با استخوان انکیلوز گردد که همان جوش خوردن ایمپلنت است.
2-اتصالات مخاطی ظریفی برقرار شود و یک seal بافت نرم ایجاد شود که بافت استخوانی را از مواد موجود در حفره دهان محافظت می کند.
ترمیم زخم
ترمیم استخوان آسیب دیده پس از گذاشتن ایمپلنت فرآیند پیچیده ای است که شامل وقایع متفاوتی در قسمت های مختلف ناحیه جراحی می باشد.
در قسمت استخوان کورتیکال،قبل از اینکه استخوان جدید بتواند تشکیل شود،ابتدا باید بافت مینرالیزه غیر زنده برداشته شود.در قسمت استخوان اسفنجی،آسیب ناشی از جراحی عمدتا منجر به آسیب بافت نرم می شود که باعث خونریزی موضعی و تشکیل لخته می شود.این کواگولوم به تدریج جذب شده و توسط بافت گرانولیشن،عروق خونی رشد یافته،لکوسیت ها و سلول هایمزانشیمی جایگزین می شود.در نتیجه مهاجرت مداوم سلول های مزانشیمی اط مغز استخوان مجاور،بافت گرانولیشن توسط بافت همبند موقتی جایگزین شده و نهایتا تبدیل به استئوئید می شود.در استئوئید رسوب کریستال های هیدروکسی آپاتیت درون شبکه کلاژن و اطراف ساختارهای عروقی تازه تشکیل شده رخ می دهد.به این ترتیب استخوان نابالغ تشکیل می شود و جوش استخوان اتفاق می افتد.

نوشته های مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

قرار دادن ایمپلنت دندان -  - قرار دادن ایمپلنت دندان
اتصال به سطح رندان ها و ایمپلنت دندان ها
دکتر فرخ نژاد,دندانپزشکی کودکان میدان ونک,دندانپزشکی کودکان میدان ونک
از عملکرد حس لامسه پریودنتال تا استئوسپشن اطراف ایمپلنت دندان
فهرست