ریسک فاکتور های بیماری لثه که بیمار را نیازمند پیوند لثه می کند

ریسک فاکتور های بیماری لثه که بیمار را نیازمند پیوند لثه می کند

اصطلاح ریسک فاکتور به معنای جنبه هایی از سبک زندگی،اکسپوژر های محیطی،یا ویژگی های مادرزادی یا ارثی می باشد که بر اساس مطالعات اپیدمیولوژیک مشخص شده،با یک بیماری خاص در ارتباط است.ریسک فاکتور ها می توانند جزء زنجیره ی علت و معلولی بیماری باشند یا شخص را مستعد به بیماری کنند که در صورت پیگیری نکردن و حاد شدن شرایط لثه نیازمند به پیوند لثه و یا جراحی های لثه شود.
فردی که یک یا چند ریسک فاکتور را دارد،احتمال بالاتری برای ابتلا به بیماری یا بدتر شدن بیماری را دارد.
سن
با وجود اینکه شیوع بیماری پریودنتال با افزایش سن،افزایش می یابد،ولی به نظر نمی رسد که سن به خودی خود استعداد به بیماری پریودنتال را افزایش دهد.بلکه به نظر می رسد اثرات تجمعی بیماری در طول زمان(مانند رسوب پلاک و جرم،تجربه از دست رفتن اتصالات و استخوان و …)،شیوع بیماری را در افراد مسن افزایش می دهد.
سیگار
نتایج مطالعات مقطعی و طولانی مدت که در طول سال ها انجام شده اند نشان دهنده ی ارتباط مثبت بین سیگار و پریودنتیت مزمن بین 5/2 و 0/7 می باشد.نه تها ریسک ایجاد بیماری با سیگار افزایش می یابد،بلکه پاسخ میزبان به درمان پریودنتال هم مختل می گردد.به علاوه،در سیگاری ها علائم و نشانه های ژنژیویت و پریودنتیت،خصوصا قرمزی لثه و BOPنسبت به غیر سیگاری ها کمتر مشخص است.که در صورت رعایت نکردن این افراد در سن پایین باید جراحی های لثه و در صورت موفقیت درمان پیوند لثه انجام دهند.
استرس
زندگی سرشار از استرس و احساسات منفی می تواند روی سیستم های فیزیولوژیک متعدد شامل سیستم های اندوکرین و ایمنی اثر بگذارد و منجر به تغییراتی در سلامت شود.ارتباط بین استرس و بیماری خصوصا برای بیماری های عفونی،شرایط التهابی و اختلال در ترمیم زخم،قوی می باشد.شرایط پریودنتال خاص از جمله پریودنتیت مزمن،ژنژیویت مزمن و تجربی می توانند مرتبط با متغیر های روانی-اجتماعی باشند. در بالغین،سهم فاکتورهای روانی-اجتماعی در افزایش بروز ژنژیویت ممکن است مرتبط با افزایش تجمع پلاک باشد که مرتبط با افزایش استرس در زندگی است.با این حال،ارتباط احتمالی سایر متغیرهای روانی-اجتماعی مانند ویژگی های شخصیتی و رفتارهای مقابله ای که مرتبط با استعداد یا مقاومت به استرس می باشند،با تغییرات پاسخ های التهابی در لثه به تجمع مجدد پلاک،نامشخص باقی مانده است.
اکثر مطالعات در  رابطه با استرس و شرایط پریودنتال قدیمی می باشند و گزارشات در زمینه رابطه ی ژنژیویت حادبا استرس از سربازان مضطرب در خط مقدم جنگ جهانی اول بوده است.مشخص شده است که استرس می تواند سرکوب کننده ایمنی باشد و ژنژیویت حاد ممکن است در بیماران با سرکوب ایمنی (مانند بیماران HIV)اتفاق بیافتد،اما داده های کافی برای اثبات اثر فاکتورهای روانی-اجتماعی بر روی پریودنتیت مزمن وجود ندارد.
ژنتیک
از مطالعات روی دوقلوها،اطلاعات قانع کننده در زمینه استعداد ژنتیکی به بیماری های پریودنتال به دست آمده است.مطالعات روی دوقلوها،نشان داده که ریسک پریودنتیت مزمن یک جزء ارثی قوی دارد.مطالعات زیادی برای تعیین ژن ها و پلی مورفیسم های مرتبط باتمام انواع پریودنتیست در حال انجام است.احتمال دارد که پریودنتیست مزمن ژن های متعددی را درگیر کند،که ترکیب آنها میتواند در بین افرادیانژادهامتفاوت باشد.توجه زیادی به پلی مورفیسم های مرتبط باژن های درگیر در تولیدسیتوکین ها شده است.این پلی مورفیسم ها را با افزایش ریسک پریودنتیست مزمن مزمن دانسته اند،اما این یافته ها هنوز ثابت نشده اند.
 
 

نوشته های مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

ریسک فاکتور های بیماری لثه که بیمار را نیازمند پیوند لثه می کند -  - ریسک فاکتور های بیماری لثه که بیمار را نیازمند پیوند لثه می کند
درمان پریودنتیت مزمن با پیوند لثه
ریسک فاکتور های بیماری لثه که بیمار را نیازمند پیوند لثه می کند -  - ریسک فاکتور های بیماری لثه که بیمار را نیازمند پیوند لثه می کند
رویکردهای پیشرفته روش های پیوند لثه برای بازسازی بافت لثه
فهرست