روش نمایان کردن ایمپلنت دندان

روش نمایان کردن ایمپلنت دندان

وقتی بیش از 3 ایمپلنت دندان باید نمایان شود،بیمار به همان شکل مرحله اول برای جراحی آماده میشود.معمولا ناراحتی و تورم وخطر عفونت نسبت به جراحی اولیه کمتر است.به هر حال  اگر نیازی به جراحی تصحیحی احساس میشود نباید با آماده سازی ضعیف بیمار به خطر بیفتد.این فصل ابتدا به روش نمایان کردن ایمپلنت های چندگانه خارج از ناحیه استتیک می پردازد.ایمپلنت های قدام ماگزیلا در بیماران با خط لبخند بلند شبیه جایگذاری تک دندان قدامی است که قبلا مورد بررسی قرار گرفته شده.
برش بافت نرم
برش اولیه جراحی دوم هم به اندازه مرحله اول اهمیت دارد.وقتی از روش یک مرحله ای استفاده میشود توجه به بافت نرم مشابه روش زیر است.برش طوری طراحی میشود که در هر طرف permucosal اباتمنت بافت کراتینیزه قرار گیرد.پس برش تمام ضخامت بافت چسبنده روی کرست ریج را دو قسمت میکند.بافت چسبنده و برش معمولا لینگوالی تر از ناحیه واقعی ایمپلنت دندان هستند.در نتیجه بندرت از یک سوراخ کننده بافتی استفاده میشود چرا که معمولا بافت چسبنده فاسیال دور ناحیه ایمپلنت حذف میشود.برش دست کم 5 تا 10 میلیمتر دیستالی تر از آخرین ایمپلنت ادامه می یابد.یک فلپ پاکتی تمام ضخامت امکان کنار زدن پریوست برای مشاهده مستقیم تمای بین ایمپلنت _ استخوان را فراهم میکند.وقتی 5/1 میلیمتر یا بیشتر از بافت کراتینیزه چسبنده در سمت فاسیال ایمپلنت وجود داشته باشد میتوان از یک پانچ برای نمایان کردن ایمپلنت دندان استفاده کرد.این اتفاق بیشتر در بخش خلفی ماگزیلا یا زمانی رخ میدهد که ایمپلنت دندان بلافاصله بعد از کشیدن دندان جایگذاری شود رخ میدهد.
در این حالت  الواتورهای پریوست نباید از بدنه ایمپلنت های اندوستال یا cover screw  مرحله اول به عنوان تکیه گاه اهرم استفده میکنند.در عوض استخوان لینگوال یا پالاتال به عنوان تکیه گاه در نظر گرفته شده و بافت فاسیالی به آرامی از ناحیه ایمپلنت التیام یافته کنار زده میشود.کنار زدن کامل و کافی بافت نرم استخوان کرستال اطراف ناحیه ایمپلنت را نمایان کرده و امکان تغییر موقعیت بافت چسبنده در نتیجه جراحی فراهم میشود.اگر cover screw داده شده و یک برش کرستال اولیه در طول سطح لینگوال cover screw داده شده و یک برش سالکولار دور سایر نواحی ایمپلنت داده میشود.سپس یک فلپ موکوپریوستال مشابه روشی که قبلا توضیح داده شده کنار زده میشود.زمانی که ایمپلنت طی التیام اولیه اکسپوز میشود کمبود بافت چسبنده امری بسیار شایع بوده و به یک پیوند بافتی یا پیوند بافتی بدون سلول در ناحیه فاسیال برای بازسازی بافت چسبنده یا بافت غیر متحرک نیاز دارد.
بررسی سطح تماس استخوان به ایمپلنت دندان
بعد از اینکه بافت نرم کنار زده شد cover screw های مرحله اول مشخص شده و نواحی اطراف آنها به دقت ارزیابی میشوند.اباتمنت های بسیاری از ایمپلنت ها پهن تر از cover screw مرحله اول بوده و ممکن ایت بع اندازه 1 میلیمتر فضای افقی دور پلت فرم یا crest module ایمپلنت نیاز باشد.هر گونه رشد استخوانی روی  cover screw یا ناحیه در بر گیرنده با کورت جراحی یا فرز های تراش استخوان روی یک وسیله چرخشی با دور پایین برداشته میشود.
این کار با شستشوی سالین استریل انجام میشود.
نقایص استخوانی
گاهی یک نقص افقی یا عمودی اطراف یک ایمپلنت نمایان شده دیده میشود.علت چنین دیفکتی گاهی شبیه همان علل اکسپوز زودهنگام ایمپلنت است و میتواند شامل موارد زیر باشد:تروما به استخوان کرستال طی جراحی،تورک اضافی هنگام جایگذاری ایمپلنت،خم شدن استخوان در خلف مندیبل،عادات بیمار که باعث load ایمپلنت در خلال مرحله ترمیم میشود،باز شدن خط برش،عفونت های بعد از عمل،آلودگی سطح ایمپلنت دندان،تحلیل استخوان ایدیوپاتیک یا عوامل التیامی وابسته به بیماری های سیستمیک.در مطالعه انجام شده توسط کلای و همکارانش میانگین تحلیل استخوان کرستال 2/0 میلیمتر در مرحله دوم نمایان کردن گزارش شد اما دامنه آن منفی پنج تا مثبت دو بوده است.

نوشته های مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

روش نمایان کردن ایمپلنت دندان -  - روش نمایان کردن ایمپلنت دندان
جایگزینی مولر(دندان خلفی) با ایمپلنت دندان
روش نمایان کردن ایمپلنت دندان -  - روش نمایان کردن ایمپلنت دندان
اباتمنت های ایمپلنت دندان
فهرست