افزایش حجم لثه ای تحت تأثیر دارو

افزایش حجم لثه ای تحت تأثیر دارو


رشد بیش از حد همراه با ظاهر نازیبای لثه یکی از عوارضی جانی مهم داروهای زیر می باشد:
–       ضد تشنج ها ( anticonvulsants) (مثل فنی نولین، سديم واليرات…)
–       ساپرس کننده های ایمنی (مثل سیلکو سپورین A )
–       عوامل پلاک کننده کانال کلسيم
 ویژ…

رشد بیش از حد همراه با ظاهر نازیبای لثه یکی از عوارضی جانی مهم داروهای زیر می باشد:
–       ضد تشنج ها ( anticonvulsants) (مثل فنی نولین، سديم واليرات…)
–       ساپرس کننده های ایمنی (مثل سیلکو سپورین A )
–       عوامل پلاک کننده کانال کلسيم
 ویژگی های کلینیکی شایع افزایش حجم لثه ای تحت تاثیر دارو شامل الگوی متفاوت افزایش حجم در بیماران، تمایل به ایجاد در لثه نواحی قدامی، شیوع بالاتر در گروه های سنی جوانتر و شروع ایجاد آن در سه ماه از مصرف می باشد که معمولا برای اولین بار در ناحیه پاپیلا دیده می شود، این افزایش حجم می تواند در پریودنشیوم با و بدون تحلیل استخوان ایجاد شود و مرتبط با از دست رفتن اتصالات و از دست رفتن دندان نمی باشد. به علاوه تمام این داروها ضایعات کلینیکی و ویژگی های هیستولوژیکی را ایجاد می کنند که غیر قابل افتراق از هم می باشند.
 تأثیر پلاک روی القاء افزایش حجم لثه ای توسط داروها در انسان به طور کامل روشن نشده است، با این وجود، مشخص شده است که شدت این شایعات تحت تأثیر بهداشت دهانی بیمار قرار می گیرد. اولین گزارش در رابطه با داروی ایجاد کننده افزایش حجم لثه ای در سال ۱۹۳۹ در زمینه داروی فنی تونین بود (۱۹۳۹kimball)، فنی تونین که به صورت رژیم مزمن برای کنترل حملات صرع به کار می رود، منجر به ایجاد افزایش حجم لثه ای در حدودا ۵۰% از بیماران استفاده کننده از آن می شود. یک تئوری مهم در رابطه با اتیولوژی افزایش حجم لثه ای مرتبط با فنی تونین پیشنهاد می کند که این افزایش حجم به دلیل افزایش در بافت همبند می باشد که از تعامل (interaction) چند وجهی بین بیولوژی فیبروپلاست، متابولیسم بافت همبند، التهاب، سیتوکین ها و فاکتورهای رشدی در یک محیط وابسته به تعامل پیچیده ژنها حاصل می شود.
عوامل بلاک کننده کانال های کلسیمی هم به عنوان عوامل ایجاد کننده افزایش حجم لثه ای شناسایی شده اند، بلاک کننده های کانال کلسیمی دسته ای از داروها هستند که اساسا بر روی کانال های  دریچه دار ولتاژی که در غشاء پلاسمایی قرار دارند، اثر می گذارند و اغلب به عنوان داروی ضد فشار خون، ضد آریتمی و ضد آنژین تجویز می شوند. در سال ۱۹۸۴ بلاک کننده های کانال کلسیم برای اولین بار با افزایش حجم لثه ای مرتبط شدند. (۱۹۸۴Ramon etal) و شیوع ضایعات مرتب با این داروها حدودا ۲۰٪ تخمین زده شده و نفیدیپین عمده ترین پلاک کننده کانال کلسیم است که مرتبط با افزایش حجم لثه ایست.

آخرین دسته از داروهایی که مرتبط با افزایش توده لثه ای می باشند. سیکلو سپورین A (CSA) است که یک داروی قوی تنظیم کننده ایمنی می باشد که به طور عمده برای جلوگیری از رد (پس زدن) عضو پیوند شده به کار می رود. ویژگی های کلینیکی افزایش حجم لثه ای تحت تاثیر سیکلو سپورین برای اولین بار در سال 1982 توصیف شد.(Rateitschnk – pluss etal 1983) و به نظر می رسد سیگلر سیورین بر 25 % از افرادی که آن را مصرف می کنند تحت تاثیر قرار می دهد . فرضیه های توجیه کننده علت تاثیر CSA روی لثه متعددند ولی یک نظریه ی پیشرو پیشنهاد می کند که متابولیت اصلی آن ، هیدروکسی سیکلوسپورین به همراه ترکیب اصلی منجر به تحریک پرولیفراسیون فیبرو پلاست ها می شوند. به نظر می رسد این افزایش در تعداد سلول ها به همراه کاهش در تخریب بافت همبند لثه ای باعث تجمع ماتریکس خارج سلولی بیش از حد در افزایش حجم لثه ای مرتبط با CSA می شود. ( Seymour 2006)

نوشته های مرتبط

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

افزایش حجم لثه ای تحت تأثیر دارو -  - افزایش حجم لثه ای تحت تأثیر دارو
بیماری لثه وابسته به حاملگی
افزایش حجم لثه ای تحت تأثیر دارو -  - افزایش حجم لثه ای تحت تأثیر دارو
ژنژیویت وابسته به داروهای ضدبارداری خوراکی
فهرست