X
03

گلوکوکورتیکوییدها در دندانپزشکی ایمپلنت دندان

گلوکوکورتیکوییدها در دندانپزشکی ایمپلنت دندان

گلوکوکورتیکوییدها در دندانپزشکی ایمپلنت دندان

استفاده از گلوکوکورتیکوییدها جزء اساسی درمان ادم پس از عمل بعد از درما های ایمپلنت دندان است.گلوکوکورتیکوییدمصنوعی ایده آل برای جراحی ایمپلنت باید قدرت ضد التهابی بالا و تاثیرات مینرالو کورتیکوییدی حداقلی داشته باشد.گلوکوکورتیکویید طولانی اثر دگزامتازون است.لازم است که مصرف این دارو قبل از جراحی آغاز شود تا غلظت مناسبی از آن در خون بدست آید.همچنین این دارو باید صبح ها هماهنگ با آزاد شدن طبیعی کورتیزول مصرف شود.این زمانبندی کمترین تداخل را با سیستم آدرنوکورتیکال  دارد.از آنجایی که حداقل میزان التهاب معمولا بی 48 تا 72 ساعت است رژیم مصرف دگزامتازون پس از عمل نباید بیش از 3روز پس از جراحی ادامه پیدا کند.این دو روز نباید از تعادل 300mg کورتیزول تجاوز کند و دوز آن باید در روز دوم و سوم کاهش یابد تا از اثرات جانبی آن تا حد ممکن کاسته شود.نشان داده شده است که درمان گلوکوکورتیکوییدی با دوز بالا و زمان  کوتاه تاثیر خاصی بر محور HPA نداردواهمیت دیگر مصرف دگزامتازون تاثیرات بالقوه ضدتهوع آن برای درمان پروفیلاکسی تهوع و استفراغ پس از عمل است.امروزه این یک درمان پذیرفته شده برای جراحی های سرپایی در بیمارستان ها است که معمولا در دوز های 8 تا 10 میلی گرم داخل وریدی به بیمار داده میشود.موارد منع مصرف در استفاده از کورتیکواستروییدها شامل عفونت های فعال،سل،هرپس سیمپلکس چشمی،گلوکوم اولیه،سایکوز حاد و دیابت قندی هستند.به بیماران دیابتی باید توجه خاصی مبذول شود زیرا گلوکوکورتیکوییدها فعالیت ضد انسولینی دارند و باعث افزایش گلوکز سوم و گلیکوزوری میشوند.

کرایو تراپی

روش دیگر درمانی برای کمک به کاهش میزان و مدت التهاب پس از عمل استفاده از پانسمان سرد ایت.گزارش شده است که پانسمان سردبه شکل کیسه یخ پیش ساخته که به صورت خارج دهانی بر روی محل جراحی گذاشته میشوند ادم را کاهش میدهد.

اعتقاد براین است که استفاده از پانسمان سرد انقباض عروقی مویرگ ها و در نتیجه کاهش جریان خون و لنف در ناحیه را باعث میشود که نتیجه آن کاهش التهاب است.همچنین،کاهش دما در محل جراحی متابولیسم سلولی را کاهش میدهد.در نتیجه سلول های موجود در محل تروما اکسیژن کمتری استفاده میکنند که این مسئله به آنها اجازه میدهد تا در دوره های طولانی تری از ایسکمی زنده بمانند.

کرایو تراپی به عوان یک عامل ضد التهاب

استقاده از کرایوتراپی در تمامی درمان های ایمپلنت دندان که در آنها وقوع التهاب زیادی انتظار میرود بسیار توصیه شده است.پانسمان سرد باید به صورت خاج دهانی و بر روی محل جراحی،به صورت یکی در میان به مدت 20 دقیقه استفاده و سپس 20 دقیقه برداشته شود و این کار به همین صورت در مدت 24 تا 36 ساعت اول پس از عمل تکرار شود.باید احتیاط شود که استفاده از یخ بیشتر از دو روز ادامه پیدا نکند زیرا استفاده طولانی ممکن است باعث بازگشت ورم و تخریب سلولی شود.

کنترل درد پس از جراحی ایمپلنت دندان

ثابت شد ه است که درد در 50 درصد پروسه های جراحی به طور مناسب کنترل نمیشود.این تجارب دردناک بیمار را به بزرگنمایی محرک های آسیب رسان دچار میکنند و باعث میشوند که بیمار به طور تیپیک محرکی کاملا بدون درد را به صورتی دردناک تجربه کند.بنابراین،بیمارانی که تجارب دردناکی داشته اند ممکن است افزایش درد داشته باشند و پس از جراحی به مسکن های اضافه نیاز پیدا کنند هدف از کنترل درد در ایمپلنتولوژی دهانی این است که قبل از از بین رفتن تاثیر بی حس کننده های موضعی به بی حسی مناسب دست پیدا کرده باشیم و پس از عمل نیز برای راحتی بیمار رژیم استفاده درست از مسکن ها ادامه پیدا کند.

تقدم در مصرف مسکن ها

تقدم در مصرف مسکن ها به معنی آغاز یک رژیم مصرف مسکن قبل از اصابت محرک آسیب رسان است.وجود مقادیر مناسب از مسکن ها در خون قبل از شروع جراحی سودمند است.هدف،جلوگیری از حساس شدن سیستم عصبی نسبت به محرک های آتی است که ممکن است باعث بزرگنمایی درد شوند.این نوع درما برای جراحی ایمپلنت دندان ایده آل است زیرا معمولا به صورت اختیاری صورت میگیرد و زمان اصابت محرک آسیب رسان قابل کنترل است.

دستکاری بافت های سخت و نرم حین جراحی ایمپلنت دندان و پیوند استخوان بیمار را به درد پس از عمل دچار میکند.میزان رفلکشن بافتی،مقدار آماده سازی استخوان،فاکتور های ذاتی بیمار و زمان پروسه جراحی بر شدت و مدت درد پس از عمل تاثیر میگذارند.هایپرآلژزی با افزایش حساسیت به درد،کاهش آستانه دردوافزایش واکنش فوق آستانه به محرک آسیب رسان شناخته میشود.با تجویز مسکن قبل از ایجاد آسیب بافتی،حساسیت این گیرنده ها به طرز چشمگیری کاهش پیدا میکند و ممکن

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (251)
گروه خبر: ایمپلنت دندان
کد خبر: 329

  • گلوکوکورتیکوییدها در دندانپزشکی ایمپلنت دندان