کامپوزیت,ونیر پرسلن,تراش دندان
X
25

تراش 0/3mm بر روی مینا جهت ساخت ونیر پرسلن

تراش 0/3mm بر روی مینا جهت ساخت ونیر پرسلن

تراش 0/3mm بر روی مینا جهت ساخت ونیر پرسلن

نظر های مختلفی در مورد تراش دندانی که ونیر پرسلن می گردد وجود دارد.بعضی از دندانپزشکان معتقدند که مینا تراش نخورده و یا به میان خیلی کم تراشیده شود و برعکس عده ای دیگر معتقدند که یک chamfer عمیق در سطح لبیال که از نقاط برخورد اینتر پریگزیمال نیز عبور کند لازم است.در هر مورد بخصوص تصمیم به اینکه چگونه دندان تراشیده به طرف فکر شخص عمل کننده بستگی دارد.حالت ایده آل آن است که در صورت امکان یک ونیر را بدون تراش دندان همراه با زیبایی مناسب و مطلوب و بدون ایجاد عامل تحریک کننده برای لثه بر روی دندان قرار داد و اگر این حالت امکان ندارد مقدار مناسب از مینا باید تراشیده شود.

تصمیم به تراش مینا باید به عوامل بیولوژیک و تکنیکال زیر بستگی داشته باشد:

زیبایی:اگر تراشی بر روی دندان داده نشد پس از چسباندن ونیر پرسلن دندان قدری بزرگ تر می شود که این حالت در دندان هایی که تمایل زبانی دارند یک مزیت است و نتیجه نهایی سبب تصحیح در موقعیت نسبی دندان ها و زیبایی مطلوب تر می گردد.

موقعیت نسبی دندان ها:خارج بودن دندان از ردیف Arch دندانی بر میزان تراش لازم در دندان مورد نظر تاثیر خواهد گذاشت.

پوشش تغییر رنگ حاصل از تتراسایکلین:در این دندان ها باید اصلاحات و نکاتی را در تراش رعایت کرد چون پوشاندن رنگ حاصل از تتراسایکلین مشکل است.

محل استقرار لبه تراش:محل لبه تراش باید نسبت به لبه لثه آزاد در نظر گرفته شود.

روحیه بیمار:نظرات بیمار در رابطه با زیبایی به طور اعم و در رابطه با تراش دندان به طور اخص باید قبل از شروع به کار مشخص گردد چون می تواند در نتیجه نهایی از نظر زیبایی اثر گذاشته و آنرا اصلاح کند.

احتمال ایجاد تغییرات در بافت لثه:وضعیت لثه بیمار در گذشته و اعمالی که بر روی ان انجام شده و میزان پلاک در حال حاضر در دهان بیمار باید مشخص گردد.

برداشت پلاک ها:بیمار را باید از نظر توانایی در رعایت بهداشت ارزیابی کرد که آیا می تواند پلاک ها را از محل برخورد سطح ونیر پرسلن و دندان برداشته و محل آن را تمیز نگه دارد یا نه.

اگر قرار است که این ترمیم ها زیبا و از نظر بیولوژیک با نسوج سازگار باشند باید سطحی صاف و هماهنگ با سطح دندان داشته باشند.این امر مستلزم تراش در مینا است تا ونیر پرسلن بتواندبا همان ضخامت تراش یافته جایگزین آن گردد و نتیجه نهایی ترمیمی هم اندازه و یا ظاهرا مقدار کمی بزرگتر از حد نرمال باشد.

ساخت ونیر پرسلن که دارای لبه های feather edge بوده و تطابقی دقیق داشته باشد و یا اینکه لبه ها ضخامتی کمتر از 0/3 میلیمتر داشته باشند برای تکنسین بسیار مشکل است.بنابراین به طور کلی میزان تراش قابل قبول تا بتواند احتیاجات تکنسین را برآورده کند بین0/3 تا 0/6 میلیمتر است که این مقدار در حدود نیمی از ضخامت مینا می باشد.

دلائل تراش:

تراش مینا به دلائل زیر می تواند انجام گیرد:

ایجاد فضاء به اندازه کافی برای ونیر پرسلن

برداشت تحدب ها و ایجاد یک مسیر برای قرارگیری ونیر در جای خود زمانی که انتهای لبه دندان و یا مناطق بین دندانی شامل ونیر پرسلن شوند.بهترین مسیر قرار گیری ونیر پرسلن ها آن مسیری است که در عین برآورده کردن خواستهای زیبایی بیمار،کمترین مقدار تراش در مینا داده شود.

ایجاد فضا به اندازه کافی با کامپوزیت چسباننده ونیر در صورت ضرورت برای اوپک گذاری.

تهیه یک محل مشخص برای ونیر پرسلن تا در هنگام جایگذاری کاملا در محل خود قرار گیرد.

تهیه یک بستر مینائی مناسب جهت اچینگ و چسباندن ونیر پرسلن.

سهولت قرار گیری لبه ونیر پرسلن در ناحیه سالکولار برای دندان هائی که تغییر رنگ شدید دارند.

کنترل فشار های وارده به ونیر پرسلن ،توزیع بهتر انها و سلامت بهتر بافت لثه.

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (88)
گروه خبر: ونیر پرسلن
کد خبر: 325

  • تراش 0/3mm بر روی مینا جهت ساخت ونیر پرسلن