X
20

دنچر های پارسیل ثابت در مقابل ایمپلنت دندان

دنچر های پارسیل ثابت در مقابل ایمپلنت دندان

برای جایگزینی یک یا چند دندان از دست رفته،گزینه های پروتزی متعددی در دسترس است.هم جایگزین های ثابت و هم متحرک نظیر دنچر های پارسیل ثابت رایج،دنچر های پارسیل ثابت باند شونده و پروتز های متکی بر ایمپلنت دندان را میتوان برای جایگزینی دندان های از دست رفته مورد استفاده قرار داد.درمان ارتودونتیک را هم میتوان برای حذف فضای بین دندان ها در برخی موارد مدنظر قرار داد.با توجه به گزینه های درمانی متعدد،انجام یک ارزیابی کلینیکی پایه ای در فرایند تصمیم گیری ضروری است.احتمالات و محدودیت های هر روش درمانی باید به دقت ارزیابی شده و توان آن برای حل مشکلات موجود در مقابل سایر گزینه ها سنجیده شود.

بیماران از دندانپزشک انتظار دارند تا از پروتکل هایی برای جایگزینی دندان از دست رفته استفاده کند که به خصوص در ناحیه استتیک تامین کننده نتایج قابل پیش بینی استتیک و فانکشنال بوده و در بلند مدت نیز با ثبات باشد.در این زمینه مهمترین عوامل عبارتند از:حداقل تهاجم،موربیدیتی پایین،حداکثر راحتی بیمار،هزینه منطقی و پرهیز از استفاده از جایگزین های دندانی متحرک.

کشیدن دندان باعث تحلیل شدید استخوان و شکل گیری نقایص میشود که در آینده نتایج فانکشنال و زیایی درمان را به خطر می اندازد.این مساله در نهایت منجر به گیر غذایی،مشکلات مربوط به بهداشت دهان،اشکال در تکلم و مشکلات استتیک خواهد شد.

به خصوص در ناحیه استتیک،به دلیل تحلیل استخوان و دیفکت های ایجاد شده به دنبال اکسترکشن دندان،نیاز به جراحی بازسازی خواهد بود فارغ از اینکه فاصله قرار است با چه شیوه درمانی بسته شوداز نقطه نظر استتیک،هدف از درمان ساخت یک دنچر پارسیل ثابت یا پروتز متکی بر ایمپلنت دندان،این است که پروتز به خوبی با بافت های اطراف در هم آمیخته شود به نحوی که امکان تشخیص آن از دندان ها و بافت های نرم اطراف وجود نداشته باشد.

دنچر های پارسیل ثابت رایج

دنچر های پارسیل ثابت رایج همراه با بازسازی جراحی ریج آلوئولار میتوانند با هزینه و زحمت کم،نتایج استتیک فوق العاده ای به همراه داشته باشند.دنچر های پارسیل ثابت رایج قابل پیش بینی بوده،نتیجه فانکشنال خوب و پروگنوز بلند مدت عالی به همراه خواهند داشت.

با این حال نیازی نیست استفاده از یک دنچر پارسیل ثابت را به ایمپلنت ترجیح داد مگر اینکه دندان های مجاور ناحیه بی دندانی قبلا تراش خورده و با پروتز بازسازی شده باشند.در این موارد،قرار دادن ایمپلنت دندان در ناحیه بی دندانی این مزیت را دارد که همه رستوریشن ها مجزا بوده که در صورت بروز مشکل در دندان های پایه،امکان ترمیم یا گسترش پروتز را با هزینه و زحمت کمتر میسر میسازد.بنابراین،وقتی در زمینه استفاده یا عدم استفاده از یک دنچر پارسیل ثابت تصمیم گیری میشود،باید حتما پروگنوز بلند مدت دندان های پایه مدنظر قرار گیرد.برای هر دندان به صورت مجزا باید یک ارزیابی خطر انجام شود.عوامل موضعی نظیر شدت از دست رفتن ساختار دندان،درمان اندو،لقی،از بین رفتن اتصالات،عمق پروبینگ و خونریزی هنگام پروبینگدر کنار عوامل مرتبط با بیمار نظیر همکاری،بهداشت دهان،وضعیت دندان های باقیمانده،سلامت عمومی،کشیدن سیگار و تاریخچه دندانی همگی باید مدنظر قرار گیرد.هرچه ابهام در زمینه پروگنوز بلند مدت دندان های پایه بیشتر بوده و دامنه عوارض احتمالی به واسطه شکست دنچر پارسیل ثابت بیشتر باشد،استفاده از ایمپلنت منطقی تر خواهد بود.در انتها،مزایا و معایب یک پروتز پارسیل ثابت در شرایط کلینیکی خاص باید سبک و سنگین شده و تصمیم برای استفاده یا عدم استفاده از دنچر پارسیل ثابت باید با مشورت با بیمار اتخاذ شود.

چون پونتیک ها وارد پوشش اپیتلیالی حفره دهان میشوند،باعث فرایند های ریمدلینگ همراه با شکل گییری عرض بیولوژیک نخواهند شد.در نتیجه،از نقطه نظر نتیجه استتیک،دنچر های پارسیل ثابت مزایای خاصی نسبت به پروتز های متکی بر ایمپلنت خواهند داشت.مهمتر از همه اینکه،ابعاد عمودی بافت اینترپروگزیمال که بین دو پونتیک یا بین یک پونتیک و یک دندان یا بین دو ایمپلنت حاصل میشود.با این حال،دنچر های پارسیل ثابت نمیتوانند در صورت وجود دیفکت های بافتی عمودی،به شکلی قابل پیش بینی مشکلاتی را که پیشتر به آنها اشاره شد برطرف کنند.

یک ایراد دنچر های پارسیل ثابت این است که نیازمند شکل دادن  بافت نرم هستند که بسیار وقت گیر است.در هفته های نخست پس از جراحی آگمنتیشن،پونتیک موقتی به صورت انتخابی بیلد آپ شده و کانتور آن اصلاح میشود تا به تدریج بافت نرم آگمنت شده را به شکلی فرم دهد که لبه لثه اطراف پونتیک به شکلی ایده آل شبیه وضعیت دندان های مجور باشد.چون شکل دادن با اعمال فشار امکان پذیر است،خطر جابجایی آپیکالی بافت وجود دارد.بنابراین،کانتورینگ باید طی چندین جلسه در مقادیر اندک انجام شود.وقت یاز ایمپلنت استفاده میشود،شکل دادن بافت نرم را میتوان از موقعیت عمقی تری از آپیکال به کرونال و پس از نمایان سازی ایمپلنت دندان انجام داد.این کار فرایند شکل دادن را به شکل قابل ملاحظه ای ساده تر و کوتاهتر خواهد کرد.متاسفانه در مورد ثبات بلند مدت آگمنتیشن بافت نرم و استفاده از دنچر های پارسیل ثابت با فقدان منابع علمی روبروهستیم.

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (37)
گروه خبر: ایمپلنت دندان
کد خبر: 322

  • دنچر های پارسیل ثابت در مقابل ایمپلنت دندان