X
20

روش های جراحی پیوند لثه بین دندانی

روش های جراحی پیوند لثه بین دندانی

اگر چه موارد موفقیت بازسازی پاپیلای بین دندانی اطراف دندان ها و ایمپلنت دندان با جراحی در متون علمی ارائه شده،تجربه کلینیکی و یافته های اخیر نشان داده اند که هیچ یک از روش های فعلی جراحی برای بازسازی پاپیلا(لثه مثلثی بین دندان ها)نتایجی قابل پیش بینی دربر ندارند.این مساله ممکن است بخاطر اختلال در خونرسانی به ناحیه درگیر باشد.

برای بازسازی حالت دالبری لثه در برخی بیماران خاص می توان از جراحی افزایش طول تاج استفاده کرد.اگر چه جراحی افزایش طول تاج یک روش بازسازی پاپیلا نیست،ولی با کمک آن می توان حالت دالبری و جابه جایی آپیکالی لبه باکالی لثه را انجام داد.تکنیک های رزکتیو برای بازسازی غیر مستقیم پاپیلا بین دندانی را تنها می توان در بیمارانی که به دقت انتخاب شده و درمان پروتزی آنها از همین ابتدا مشخص است انجام داد.

برخلاف بازسازی عمودی دیفکت پاپیلاری،دستیابی به آگمنتیشن افقی بافت پاپیلاری به شکلی قابل پیش بینی،امکانپذیر است.اگر بالاترین نقطه پاپیلا در فضای پروگزیمالی به سمت پالاتال جه به جا شده و قاعده پاپیلا در جهت پالاتالی فلپ و تخت شده باشد.با پیوند لثه همبند ساب اپیتالیالی می توان آگمنتیشن پاپیلدر پلن افقی را به شکلی مطلوب و قابل پیش بینی انجام داد.تجربه کلینیکی نشان داده است که پیوند لثه همبند روش موثری در درمان تحلیل پاپیلاهای بین ددانی و مثلث های سیاه در بسیاری از بیماران است.

روش های ارتودنتیک

درما ارتودنتیک موثر ترین روش برای تحریک رشد عمودی بافت نرم موجود،جهت حذف نقایص پاپیلاری است.

وقتی دندان های مجاور با یک فضا یا دندان هایی با ریشه های متباعد از هم جدا شده باشند،حرکت دادن دندان ها به سمت یکدیگر و نزدیک کردن آنها به هم،باعث فشرده شدن و حرکت کرونالی بافت پاپیلاری می شود.در دندان های مجاور هم بدون وجود فضا در بین آنها،این کار را می توان با استریپ کردن سطوح پروگزیمالی دندان های درگیر انجام داد.با این حال،دندان ها نباید بیش از حد به هم نزدیک شوند چون نزدیکی و مجاورت بیش از حد ریشه ها می تواند خطر ایجاد بیماری پریودنتال را افزایش دهد.

اگر قرار است درمان پروتزی همراه با تصحیح بافت نرم انجام شود،اکتروژن ارتودنتیک دندان های مجاور دیفکت پاپیلاری گزینه دیگری است که می تواند مد نظر قرار گیرد.اگرچه اکستروژن باعث جابجایی کرونالی بافت نرم پاپیلاری همراه با دندان ها می شود،لبه لثه معمولا تخت و فلت باقی می ماند چون بافت نرم سطوح باکال و لینگوال نیز همراه با بافت نرم اینترپروگزیمالی حرکت خواهند کرد.

برای دستیابی به حالت دالبری لثه در این نواحی شاید انجام جراحی افزایش طول تاج پس از اکستروژن ارتودنتیک باعث عقب نشینی بافت نرم شده و به ریلپس نتایج جراحی منجر شود.در نتیجه جراحی افزایش طول تاج نباید بدنبال اکستروژن ارتودنتیک انجام شود.استفاده از اکستروژن ارتودنتیک برای درمان نقایص پاپیلاری باید بسیار با دقت و با رعایت ملاحظات مختلف صورت گیرد.

روش های ترمیمی

با کمک روش های ترمیمی می توان پاپیلاهای مصنوعی ساخت یا تماس های اینتروپروگزیمالی را طویل تر کرد.اگر چه تکنیک های ترمیمی نقایص پاپیلاری را بازسازی نخواهند کرد،رستوریشن ها می توانند به شکلی موثر دیفکت ها را در بسیاری از موارد پوشانده و مخفی کنند.می توان از کروان ها ونیرها برای پوشاندن مثلث های سیاهرنگ استفاده کرد ولی بازسازی با رزین کامپوزیتی برای این هدف بهتر است چرا که استفاده از این مواد با حداقل تهاجم همراه بوده و ساختار دندان را حفظ خواهد کرد.برای پیش گیری از سایه زدن رنگ زیرین دندان باید محدوده نقطه تماس دقیقا روی پاپیلا قرار گیرد.

ساختن فرم طبیعی دندان در پلن عمودی در کرونالی ترین نقطه پاپیلا و هم اندکی در زیر لثه،کمابیش آپیکالی تر از نوک پاپیلا،عملا باعث می شود بتوان با یک تیر دو نشان زد.این کار پاپیلای موجود را فشرده و بافت نرم را اندکی به سمت کرونال هل می دهد همانطور که حرکت ارتودنتیک دندان این کار را انجام می دهد.

جنبه های تکنیکی

جوش خوردن قابل پیش بینی پاپیلا تنها در پلن افقی انجام است.وقتی جراحی انجام می شود.باید خونرسانی ضعیف ناحیه پاپیلاری را مد نظر قرار داد.در نتیجه نباید از برش های آزاد کننده عمودی یا افقی هنگام کنار زدن فلپ استفاده کرد.کنار زدن فلپ با تونل تکنیک مادیفای شده انجام می شود.

تونل تکنیک مادیفای شده برای بازسازی پاپیلا بین دندانی اندکی با آنچه برای پوشش ریشه بکار می رود متفاوت است.در اینجا فلپ پالاتالی تر از ناحیه پاپیلا درگیر گسترش می یابد.

بنابراین،باید یک برش محوری عمودی کوتاه در سطح باکال داده شود.به علاوه پیوند لثه مورد استفاده نیز باید ثبات کافی داشته باشد تا پاپیلا متحرک را در موقعیت جابجا شده به سمت کرونال حمایت و ساپورت کند.برخلاف پیوند های برداشته شده از پالاتال،پیوند های آزاد بافت همبند از نواحی توبروزیته و رترومولر،غنی از کلاژن و محکم بوده و بنابراین بخصوص برای جوش خوردن پاپیلا بین دندانی مناسب هستند.اگر قرار است نقایص ترکیبی افقی و عمودی تصحیح یا مخفی شوند،باید جراحی پریودنتال همراه با درمان ارتودنتیک و یا درمان ترمیمی بصورت ترکیبی انجام شود.

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (35)
گروه خبر: پیوند لثه
کد خبر: 321

  • روش های جراحی پیوند لثه بین دندانی