X
18

عفونت های پس از جراحی پیوند لثه

عفونت های پس از جراحی پیوند لثه

عفونت های پس از جراحی پیوند لثه و اختلال در التیام زخم ممکن است بعد از هر عمل جراحی اتفاق بیفتند از جمله جراحی پریودنتال و جراحی ایمپلنت دندان.اصلاح عوارض زیبایی و فانکشنال این مساله ممکن است دشوار یا حتی غیر ممکن باشد.بنابراین برای به حداقل رسانیدن این خطرات باید اقدامات پیشگیرانه انجام شود. باید عوامل سیستمیک و موضعی که روی التیام زخم اثر منفی دارند را مد نظر قرار داد.

بعد از جراحی پیوند لثه بخاطر مهاجرات میکروارگانیسم های پاتوژنیک به جهت التیام زخم،کلونیزاسیون باکتریایی زخم همیشه اتفاق می افتد.سیستم ایمنی با فعال کردن یک سیستم پیچیده از مکانیسم های دفاعی به این مساله واکنش نشان می دهد که معولا با حذف پاتوژن ها همراه است.وقتی یک یا تعداد بیشتری از بخش های این سیستم پیچیده ضعیف بوده یا تخریب شده باشند،عفونت زخم ممکن است ثانویه به التیام مخدوش شده زخم اتفاق بیفتد.این مساله ممکن است به واسطه افزایش کلونیزاسیون باکتریایی زخم یا کاهش مقاومت موضعی یا سیستمیک اتفاق بیفتد.

در صورت التیام باز زخم واکنش به افزایش کلونیزاسیون باکتریایی زخم،افزایش ترشح از زخم خواهد بود.در جراحی پلاستیک-زیبایی لثه و جراحی ایمپلنت دندان التیام زخم های جراحی اغلب با کمک بخیه و بصورت اولیه است.اگر عفونت پس از جراحی اتفاق بیفتد،ترشحات زخم در داخل فضای بسته زخم تجمع خواهد کرد.محصولات تجزیه باکتری های قادر به خروج از زخم نبوده و بنابراین داخل بافت های اطراف جمع شده که معمولا باعث گسترش عفونت و آبسه خواهد شد.در نتیجه افزایش فشار بافتی باعث اختلال در جریان خون ناحیه شده و بنابراین باعث گسترش بیش از پیش عفونت خواهد شد.وقتی لبه های زخم جدا شده باشند،ترشحات امکان درناژ پیدا کرده،فشار بافت کمتر شده و امکان التیام زخم بصورت ثانویه میسر خواهد شد.

دهی سنس زخم پس از جراحی پیوند لثه

ویژگی های دهی سنس زخم پس از جراحی ثانویه به عفونت عبارتند از جدا شدن لبه های زخم و درناژ ترشحات از زخم در نتیجه افزایش فشار بافتی.این مساله می تواند باعث افزایش درد و تورم در ناحیه جراحی شود.در این حالت باید درمان موضعی سمپتوماتیک انجام شود؛ناحیه جراحی با محلول کلرهگزیدین یک دهم درصد تمیز شده و ژل کلرهگزیدین یک درصد موضعی در ناحیه مالیده می شود.این رژیم دارویی به مدت چندین روز هر روز یکبار در مطب دندانپزشکی انجام می شود.تا زمانی که التیام مطلوب حاصل شود،بخیه ها باید در محل باقی بمانند.

اگر بیمار علادمی دال بر نامطلوب بودن وضعیت سلامت عمومی داشته باشد،باید برای کاهش خطر آبسه آنتی بیوتیک سیستمیک تجویز شود.در چنین شرایطی بخاطر توزیع بافتی خوب می توان آمینوپنی سیلین ها را تجویز کرد.در بیماران حساس به پنی سیلین می توان از کلیندامایسین استفاده کرد.

اگر دهی سنس زخم پس از جراحی اتفاق بیفتد،معمولا دستیابی به نتیجه زیبایی مطلوب از نقطه نظر جراحی پلاستیک پریودنتال امکان پذیر نخواهد بود.در بسیار موارد،لازم است  تا پس از التیام ناحیه،جراحی تکرار شود.دهی سنس زخم بدنبال جایگذاری ایمپلنت دندان و جوش خوردن بافت سخت می تواند به اکسپوژر غشاء منجر شود.در صورت شکست اقدامات درمانی موضعی یا اکسپوژر ماده جایگزین استخوان و ایمپلنت دندان،باید خارج کردن ایمپلنت دندان مد نظر قرار گیرد.در این موارد می توان بعد از تکمیل التیام،جراحی را تکرار کرد.

همچنین دهی سنس زخم به عنوان یک اتفاق اولیه و مستقل از عفونت نیز ممکن است اتفاق بیفتد.علل احتمالی دهی سنس غیر عفونی اولیه زخم عبارتند از مختل شدن جریان خون فلپ،تحرک ناکافی فلپ،بخیه های ناکافی،تکنیک های نامناسب بخیه زدن و تروماایاتروژنیک.هم دهی سنس عفونی و هم غیر عفونی عوارض کلینیکی یکسانی خواهند داشت.

 

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (136)
گروه خبر: پیوند لثه
کد خبر: 320

  • عفونت های پس از جراحی پیوند لثه