X
12

تاریخچه ونیر پرسلن

تاریخچه ونیر پرسلن

پیدایش لامینت ونیر پرسلن به سالهای 1930تا1940برمیگردد.به زمانی که هنر پیشگان فیلم در هالیوود احتیاج به یک ترمیم زیبا و موقت بدون تراش دندان خود جهت ظاهر شدن در مقابل دوربین فیلمبرداری داشتند.دکتر charls pincus  با استفاده از facing های نازک پخته شده از چینی و با کاربرد پودر های denture adhesive که به طور موقت این لامینت ها را بر روی سطح لبیال دندانها می چسباند،نمایی زیبا برای دندانها به وجود می آورد.

تحقیقات Buoncor در سال 1995 و بدنبال آن مطالعات Bowen در مورد تکنیک اسید اچ مینا برای اتصال رزین به آن سبب ایجاد عصری جدید در دندانپزشکی بنام دندانپزشکی.مولکولی گردید.

نتایج بدست آمده از این تحقیقات تحولی بزرگ در حرفه دندانپزشکی تا سال 1960 بوجود آورد.اما به دلیل محدودیتهایی که در استفاده از رزینهای self_ cure وجود دارد،مثل محدودیت زمان کاربرد استفاده چندانی از آن نشد.تا اواسط دهه 1970 استفاده از کامپوزیتهایی که مستقیما به دندان متصل می گردند عمومیت پیدا نکرد.

معرفی کامپوزیتهای  Light_cure در اواسط دهه 1970 امکانات بهتری از قبیل زمان کار بیشتر و ماده ای با کیفیت شیمیایی بهتر به دندانپزشکان داد.در اواخر دهه 1970 کامپوزیتهای نوری.جایگزین کامپوزیتهای self_cure شدند.

سیستم اتصال مستقیم به روش اسیداچ با داشتن نقاط ضعفی مثل احتمال رنگ پذیری،مقاومت کم در برابر سایش و عدم درخشندگی طبیعی باعث شد که تحقیق پیرامون مواد و تکنیکهای بهتر و مناسبتر ادامه یابد.

در سال 1976FaunceوMyers استفاده از یک لامینت آکریلی ساخته شده در لابراتوار را به عنوان جایگزین برای ونیر های مستقیم پیشنهاد کردند.این ونیر به توسط یک chemical primer و کامپوزیت به دندان متصل میگردید.

این نوع ونیر ها اگرچه مقاومت بیشتری نسبت به رنگپذیری نسبت به ونیر های کامپوزیتی مستقیم داشتند،اما خیلی از این لامینتها بدلیل باند شیمیایی ضعیف از دندان جدا شده و مانند ونیر های کامپوزیتی مستقیم مقاومت کمی در مقابل سایش از خود نشان میدادند.

استفاده از پرسلن گلیز شده در دندانپزشکی دارای قدمتی طولانی بوده و همواره به عنوان یکی از زیباترین و سازگارترین مواد مطرح بوده است.مقاومت در مقابل رنگپذیری و سایش و سازگاری با نسج لثه از مزایای این ماده محسوب میگردد.

استفاده از لامینت ونیر پرسلن اچ شده برای اولین بار در تالیفات دندانپزشکی در سال 1975 به توسط Rochette بیان گردید.او دندانهای incisor شکسته شده را به توسط بلوک پرسلن بازسازی کرد.

لامینت ونیر پرسلن به صورت کنونی در اوایل دهه 1980 در آمریکا مورد استفاده قرار گرفت.Jordan et al  در سال 1981 تراش مینا جهت قرار گرفتن ونیر را عنوان نمود.در سال 1983 wellerوstarr اصلاح تراش پیشنهاد شده از طرف Jornan را به صورت تراش و پوشش بر روی انتهای انسیزال به میزان 1 میلیمتر به توسط لامینت چینی عنوان کردند.

در تحقیقات Simonson &Calamia در سال 1983 و Calamia & Simonson در سال 1984 نشان داده شده که آنچه برای ونیر چینی ضروری است قابلیت اچ شدن توسط اسید هیدروفلوریک و اتصال کامپوزیت به آن به توسط silane_coupling agent میباشد.این عمل سبب قدرت اتصال کششی بالا high_tensile strength و باند شیمیایی بین کامپوزیت و پرسلن میگردد.

کامپوزیتهایی که رد اوایل برای چسباندن لامینت استقاده میشدند از نوع light_cure بودند ولی بعد کامپوزیتهای دو سیستمه که دارای عامل شیمیایی برای ادامه پلیمریزاسیون بودند ابداع گردید.

 

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (241)
گروه خبر: ونیر پرسلن
کد خبر: 313

  • تاریخچه ونیر پرسلن