X
11

آزمایش رنگ کامپوزیت

آزمایش رنگ کامپوزیت

برای آزمایش رنگ کامپوزیت میتوان آنرا بر روی ونیر قرار داده و ونیر را بر روی دندان گذاشت.اضافه کامپوزیت با یک explorer برداشته شده و رنگ واقعی آشکار میگردد.اگر بیمار هنوز ناراضی است ونیر مجاور میتواند با یک رنگ روشن تر یا تیره تر امتحان شود و به این ترتیب یک آزمایش رنگ برای پیدا کردن مطلوب ترین رنگ برای بیمار انجام میگیرد.

جک/جلوگیری از تابش نور قوی به ونیر و کامپوزیت چسباننده ضروری میباشد.چون میتواند سبب شروع پلیمریزاسیون کامپوزیت گردد.این احتیاج در مورد کامپوزیتهای دو سیستمی باسد خیلی بیشتر باشد چون پلیمریزاسیون با نور سفید شروع شده و از طریق واکنش شیمیایی ادامه می یابد.

رنگهای اصلی که در هر کیت تجاری کامپوزیت چیباننده ونیر وجود دارند میتوانند به توسط کیتهای مخصوص رنگها اصلاح،افزایش و یا characterize  شوند.این کیتها همچنین میتوانند عمل اپک کردن را انجام دهند که برای بعضی دندانها که رنگ تیره دارند مفید است.

بهتر است تا قسمتی از کامپوزیت انتخاب شده را برروی pad سفید دادو با نور پلیمریزه کرد تا رنگ آن با کامپوزیت پلیمریزه نشده مقایسه گردد.خیلی از کامپوزیتها در مراحل اولیه پلیمریزاسیون تغییر رنگ میدهند.لازم است که از این امر قبل از قرارگیری نهایی لامینت در جای خود آگاه بود تا بتوان آنرا به نحوی جبران کرد به علاوه،اغلب کامپوزیتهای چسباننده ونیر یک تغییر رنگ در 72 ساعت اولیه قرارگیری در محیط مرطوب دهان دارند.این تغییر رنگ را میتوان با قرار دادن کامپوزیت پلیمریزه نشده ارزیابی کرد.

گفته شده که ونیر را فقط میتوان با آب و گلیسیرین در جای خود امتحان کرد،این عمل اگرچه رنگ دندان زیرین را به سطح منتقل میکند ولی متاسفانه اثر آن مانند اثری که کامپوزیت بر روی رنگ لامینت میگذارد نمیباشد.

تکنیک بهتر شامل استفاده از خمیر های رنگی با فرمول مخصوص برای امتحان ونیر در جای خود باشد.همانطور که در قبل گفته شد رنگ نهایی نتیجه چهار فاکتور است:

1)رنگ دندان2)رنگ چینی3)رنگ کامپوزیت4)اصلاح کننده های رنگ رزین و پرسلن

در ارزشیابی اثر نسبی هر یک از این چهار عامل بر روی رنگ نهایی ونیر باید تاکید کرد که در خیلی از موارد رنگ پرسلن فقط دارای اثر ظاهری بر روی رنگ نهایی لامینت است.به دلیل اینکه پرسلن در اغلب موارد فقط 5/0میلیمتر ضخامت داشته و در حقیقت ترانسلوسنت است.رنگ دندان و کامپوزیت میتوانند رنگ لامینت را اصلاح کنند.نمونه های انتخاب رنگ قابل دسترس برای انتخاب رنگ در لامینتها مناسب نیستند.آنها خیلی ضخیم هستند و از چندین لایه مختلف که اپک هم شامل آنها میشود ساخته شده اند.به علاوه انها از کوارتز ساخته میشوند و از جنس پرسلن که برای لامینت استفاده میشود،نمیباشند.حالت ایده آل آن است که به تکنسین گفته شود تا یک راهنمای انتخاب رنگ دقیقا به همان صورتی که خود لامینت را میسازد و رنگ آمیزی میکند تهیه کرده و سپس آنرا برای انتخاب رنگ استفاده کرد.

 

رنگ آمیزی،اپک کردن و characterization

رنگ لامینت باید در توده پرسلن مستتر باشد،اگر چه به دلیل ضخامت کم آن میتوان عمل رنگ آمیزی و characterization را در سطح داخلی ونیر با استفاده از کیتهای مخصوص رنگ کامپوزیت انجام داد.ونیر اچ شده و silane زده میشود و سپس رنگ بر روی این سطح قرار داده میشود.در مرحله ی بعد ونیرها در جای خود امتحان میگردند و اگر رنگ مناسب بود آن را در لایه های بسیار نازک بر روی ونیر پلیمریزه میکنند.ضخامت زیاد رنگ از انطباق ونیر جلوگیری میکند.سپس ونیرها به توسط کامپوزیت در جای خود چسبانده میشوند.کامپوزیت با رنگ سخت شده مخلوط و اندود نمیگردد.

ونیر ها همچنین میتوانند به توسط سیستم رنگ خاص لامینت که به درجه حرارت پایین نیاز دارد از سطح خارجی رنگ آمیزی شوند.این سیستم در دمای 760 در جه سلسیوس و 1400درجهF با سطح لامینت ترکیب شده تا از تغییر شکل لامینت جلوگیری کند.روش دیگر شامل استفاده از یک گچ قالب ریزی فوری میباشد تا بتواند لامینت را پشتیبانی کند و در نتیجه سبب سهولت رنگ آمیزی به روش معمول گردد.

اپک کردن

مشکل اپک کردن لامینت این است که پس از این عمل ونیر باید از ضخامتی در حدود 5/0میلیمتر چرسلن حاصل شود.یک روکش P.F.M 2/1میلیمتر یا بیشتر پرسلن دارد که به توسط آن میتواند فلز را اپک کرده و رنگ مناسب را نشان دهد.

چندین روش برای اپک کردن ونیر بیان شده است.بعضی از تکنسین ها مدعی روش قرار دادن خطوطی از پرسلن اپک به عنوان زیر بنا و پودرگذاری به صورت معمول بر روی آن هستندروش سیستم اپک کننده P.A با استفاده از رنگ سفید است.اغلب سیستم ها سبب میگردندتا مقداری از نمای نشان دهنده زنده بودن دندان از بین برود و یا به اصلاح monochrome ویا Flat دیده شود.ادعا شده که روش دیگر اپک کردن با استفاده از لایه ای ضخیم تر از معمول کامپوزیت چسباننده انجام میگیرد.نکته اشتباه در این روش این است که در ضخامت یکسان پرسلن بیشتر از کامپوزیت میتواند اپک گرددو به علاوه ضخامت کامپوزیت در لامینتی که به خوبی با بستر زیرین خود انطباق دارد می باید  در 60umباشد به دلیل اینکه پرسلن به طور قابل ملاحظه ای سخت تر از رزین است،افزایش ضخامت رزین اپک کننده شبب ضعف نهایی ترمیم میگردد.مقدار زیاد رزین همچنین سبب تغییر در  خواص سه لایه دندان،رزین و پرسلن میگردد.پرسلن و دندان ضریب انبساط شبیه به هم دارندولایه نازک رزین به مقدار زیاد تحت تاثیر تغییرات حرارتی قرار نمیگیرد.مقدار بیشتر رزین شروع به نشان دادن مقدار بیشتر تغییر در ابعاد خود با افزایش حرارت میکند که میتواند گیر،sealواستحکام ونیر را به مخاطره بیندازد.ضخامت بیشتر رزین همچنین سبب افزایش عامل انقباض در هنگام پلی مریزاسیون آن میشود.فضای در نظر گرفته شده برای اپک کردن که به توسط رزین اشغال میگرددبهتر است تا با مقدار مشابه پرسلن جایگزین شد.

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (547)
گروه خبر: کامپوزیت
کد خبر: 312

  • آزمایش رنگ کامپوزیت