X
06

واکنش ایمنی توام و همراه با ایمپلنت دندان جوش خورده(osseointegrated)

واکنش ایمنی توام و همراه با ایمپلنت دندان جوش خورده(osseointegrated)

مطالعات کمی در زمینه واکنش های متقابل باکتری و سیستم ایمنی در ارتباط با ایمپلنت دندان وجود دارد.این قابل درک است که مکانیسم های ایمونولوژیکی مشابه با آنچه که در بیماری پریودنتال وجود دارد،ممکن است در پاتوژنز بیماری پری ایمپلنتیت نقشی اساسی داشته باشد.با وجود تفاوت سطح تماس با پریودنشیوم(تمامی مخاط و عروق اطراف دندان)و استخوان،شباهت های ساختمانی بسیاری در سطح نرم لثه وجود دارد. به نظر می آید که بافت نرم اطراف ایمپلنت دندان تمامی اجزاء لازم برای یک واکنش ایمنی functional به عفونت های باکتریایی را داشته باشد.عفونت های باکتریایی در اطراف ایمپلنت های O.I در آغاز منجر به علائم کلینیکی و هیستولوژیکی التهاب مشابه با آنچه این عفونت ها در دندان های طبیعی انجام می دهند می شوند.تجربیات جانوری نشان داده است که افزایش تجمع باکتریایی در ایمپلنت های دندانی  منجر به تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت دندان می شود،اما به نظر می آید که ایمپلنت های دندانی کمتر مستعد تحلیل استخوان به علت عفونت های باکتریایی در مقایسه با دندا های طبیعی هستند.این مشاهده به وسیله این یافته ها که نسبت سلول های CD4 positive و CD8 positive در نسوج نرم اطراف ایمپلنت های سالم و بیمار از نظر کلینیکی 6/1 تا 2است تقویت می شود.این یافته ها با آنچه که موسوم به stable periodontal lesion است(لزیونی که مربوط به لثه می باشد و تحلیل استخوان را نشان نمی دهد.

با افزایش P.P.D،میزان ماده مترحشه از سالکوس اطراف ایمپلنت دندان در مقایسه با G.C.F دندان های طبیعی به میزان کمتری از لحاظ:حجم،فعالیت لاکتات دهیدروژناز و فعالیت بتا گلوکورونیداز شروع به افزایش می کند.این یافته های ایمونولوژیک همراه با چسبندگی خاص باکتریایی به تیتانیوم ممکن است توجیه کننده کمتر مستعد بودن ایمپلنت های osseointegrated به تحلیل استخوان به عنوان پیامد عفونت باکتریایی باشد.همچنین مشخص شده است که لکوسیتهای پلیمرفونوکلئر در تامین و نگهداری سلامت پری ایمپلنتیت وطیفه ای دارند.در بیمارانی که تحت تاثیر بیماری هایی هستند که اغلب همراه با نقائص عملکرد نوتوروفیل هاست،کار گذاشتن ایمپلنت های جوش خورده منجر به واکنش های التهابی شدید نسج نرم اطراف ایمپلنت ها شده است.بدین ترتیب قابل تصور است که ایمنی همان نقش مهمی را که در نگهداری سلامت پریودنتال ایفا می کند،در نگهداری سلامت اطراف ایمپلنت دندان نیز به عهده دارد.تاثیر بیومتریال ایمپلنت دندان در   in vitro مطالعه شده است و نشان داده شده است که به طور خاص،نیکل و کبالت توانایی لکوسیتهای پلی مرف را در فاگوسیتوز استرپتوکوک کاهش می دهد،اما این فلزات قادر به کشتن این ترگتنیسم ها نبودند.همچنین نشان داده شد که این فلزات و آلیاژ کروم کبالت برای ماکروفاژ ها،توکسیک هستند.تیتانیوم،مولیبدن و کروم هیچ تاثیر زیان آوری بر روی ماکروفاژ ها ندارند.این یافت ها دلالت بر آن دارد که تیتانیوم مورد استفاده برای ایمپلنت ها هیچ گونه تاثیر زیان آوری برروی دفاع ایمنی ندارد.همچنین ذرات فلزی در نسج احاطه کننده ایمپلنت دندانی  به ندرت یافت می شود.

تحلیل استخوان

دندان های طبیعی،پروتز های دندانی معمولی و ایمپلنت های دندان همگی به پشتیبانی استخوان وابسته هستند.ثبات سطح استخوان کی از مهم ترین عوامل مورد توجه در رشته ایمپلنتولوژی است.مقایسه تغییرات سطح استخوان در اطراف ایمپلنت دندان دور نمایی از ارزش ایمپلنت درمعالجه بیماران را نشان می دهد.

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (265)
گروه خبر: ایمپلنت دندان
کد خبر: 303

  • واکنش ایمنی توام و همراه با ایمپلنت دندان جوش خورده(osseointegrated)