X
28

آیا ضایعات التهابی لثه غیر مرتبط با پلاک با جراحی پیوند لثه امکان پذیر است؟

آیا ضایعات التهابی لثه غیر مرتبط با پلاک با جراحی پیوند لثه امکان پذیر است؟

التهاب لثه،که به صورت ژنژیویت کلینیکی دیده میشود،همیشه به علت تجمع پلاک روی سطح دندان نمیباشد،و پاسخ های التهابی غیر مرتبط با پلاک هم معمولا با این ویژگی های کلینیکی تظاهر می یابند این ضایعات می توانند عمل متعددی مانند باکتری های خاص،ویروس و قارچ داشته باشند.ضایعات لثه ای ارثی را می توان در فیبروماتوزیس ارثی لثه دید و اختلالات پوستی ـ مخاطی متعددی هم به صورت التهاب لثه ای تظاهر می یابند.مثال های بارز این اختلالات عبارتند از لیکن پلان،پمفیگوئید،پمفیگوس ولگاریس و اریتم مولتی فرم.ضایعات آلرژیک و تروماتیک مثال های دیگری از ضایعات التهابی غیر مرتبط با پلاک می باشند.دندانپزشک ها و خصوصا پریودنتیست ها عوامل کلیدی در تشخیص و درمان بیماران با این ضایعات می باشند.

تمرکز این مقالهبرضایعات لثه ای غیرمرتبط با پلاک می باشد،به دلیل اینکه،این ضایعات شایع هستندیا به این دلیل که مثال های مهمی برای درک پاسخ های بافتی مختلف می باشند که در پریودنشیوم اتفاق می افتد.

بیماری های لثه ای ناشی از باکتری های خاص

ژنژیویت عفونی و استوماتیت در موارد نادر می توانند هم در افراد ایمنو کامپرومایز وهم در افراد بدون این اختلالات،زمانی که هومئوستاز بین مقاوت ذاتی میزبان و پاتوژن غیر مرتبط با پلاک حفظ نشود،ایجاد شوند.این ضایعات ممکن است در اثر باکتری ها ایجاد شوندو ضایعات دهانی ممکن است اولین نشانه ی این عفونت ها باشند.مثال های تیپیک این ضایعات میتوانند به دلیل این عفونت با نایسریا گنوریا وترپونماپالیدوم،استرپتوکوکسی،مایکوباکتریوم چلونا یا سایر ارگانیسم ها ایجاد شوند.با وجود اینکه،تظاهرات دهانی سیفلیس وسوزاک به احتمال زیاد در مرحله ی دوم بیماری دیده میشوند،ولی ضایعات دهانی در تمام مراحل بیماری می توانند ایجاد شوند.ضایعات لثه ای به صورت زخم های ادماتوز قرمز آتشین دردناکريا،شانکرهای بدون علامت یا موکوس پچ ها،ویا ژنژیویت آتیپیک غیر زخمی با التهاب زیاد دیده می شوند.بیوپسی به همراه آزمایشات میکروبیولوژیک آشکارکننده پیشینه ضایعات می باشند.

بیماری های لثه با منشا ویروسی

عفونت های ویروس هرپس(تبخال)

تعدادی از عفونت های ویروسی می توانند عامل ژنژیویت باشند.مهمترین آنها هرپس ویروس ها هستندکه عبارتند از:هرپس سیمپلکس ویروس نوع1ونوع2و واریسلازوسترویروس.این ویروس ها معمولا در دوران کودکی وارد بدن انسان شده و میتوانند منجر به بیماری های مخاطی دهان شوند و به دنبال آن دوره هایی از نهفتگی و فعالیت مجدد دیده میشود.ویروس نوع1معمولا منجر به تظاهرات دهانی میشود.در حالی که ویروس نوع2به طور عمده در عفونت های آنوژنیتال دخیل است و به ندرت باعث عفونت های دندانی میشود.

 ژنژیواستوماتیت هرپتیک اولیه

عفونت هایHSVیکی از شایع ترین عفونت های ویروسی می باشند.

HSVیک ویروس DNAدار با عفونت زایی پایین است که بعد از ورود به اپیتلیوم مخاط دهان،به پایانه های عصبی نفوذ کرده وبا انتقال رتروگرید از طریق رتیکولوم اندوپلاسمیک صاف،به گانگیلون عصب تری ژمینال رسیده و می تواند برای سالها در آنجا نهفته بماند.ویروس ها همچنین از نواحی خارج عصبی مانند لثه جدا شده اند.گاهی HSVمی تواند در اریتم مولتی فرم عود کننده دخیل باشد.در حال حاضر مشخص نشده است که آیا این ویروس در بیماری های دیگر دهانی هم نقش دارد یا خیر،ولیHSVاز ژنژیویت نکروزان حاد و پریو دنتیت جدا شده است.

گاهی هنگامی که نوزاد از طریق هرپس لبیالیس عود کننده ی والدینش آلوده می شود،به اشتباه به عنوان دندان در آوردن تشخیص داده میشود.با افزایش بهداشت در کشورهای صنعتی،عفونت اولیه در سن های بالاتر اتفاق می افتد که در سنین نوجوانی و بزرگسالی میباشد.در آمریکا تخمین زده شده است 500هزار مورد عفونت اولیه در سال دیده می شود.عفونت هرپتیک می تواند به صورت بدون علامت در اوایل کودکی رخ میدهد،ولی میتواند به صورت ژنژیواستوماتیت شدید تظاهر یابدکه معمولا قبل از نوجوانی دیده میشود.این تظاهرات شامل ژنژیویت شدید دردناک و قرمز زخم هایی،با اگزودای سروفیبرینوز و ادم همراه با استوماتیت میباشد.دوره ی کمون آن یک هفته میباشد.ویژگی مشخص آن تشکیل وزیکول هایی است که پاره و منعقد شده و زخم های پوشیده با فیبرین برجای میگذارند.سایر ویژگی های کلاسیک آن تب و لنفادنوپاتی میباشد.بهبودی به صورت خود به خود،در مدت 10تا14روز بدون ایجاد اسکار رخ میدهد.در طی این دورهدرد میتواند باعث ایجاد اختلال در خوردن شود.ویروس به صورت نهفته در سلول گانگلیون باقی میماند که احتمالا از طریق ادغام DNA آن با DNAکروموزمال می باشد.عفونت مجدد ویروس در 20تا40درصد از افراد با عفونت اولیه دیده میشود،که معمولا به صورت هرپس لبیالیس میباشد،اما به صورت هرپس عود کننده داخل دهانی هم میتواند دیده شود.درکل عفونت های عود کننده بیش از یک بار در سال پیش میاید و معمولا در همان محل بر روی کناره ورمیلیون ویا روی پوست مجاور آن، جایی که پایانه های عصبی تجمع می یابند،ایجاد میشود.فامتور های متعددی میتوانند باعث فعالیت مجدد ویروس شوند که عبارتنداز:تروما،اکسپوز شدن به اشعه ماوراء بنفش،تب،قاعدگی وغیره

در حالی که عود بر روی ورمیلیون لب به خوبی تشخیص داده میشود،باقی میماند،به این دلیل که به عنوان زخم های آفتی در نظرگرفته میشود.هرپس داخل دهانی عودکننده نسبت به عفونت اولیه،علائم کمتری دارد.ویژگی مشخص آن تجمعی از زخم کوچک در لثه چسبنده وکام سخت میباشد.تشخیص میتواند بر اساس تاریخچه ی بیمار و یافته های کلینیکی حمایت شده توسط جداسازی HSVاز ضایعات داده میشودPCR به صورت گسترده جایگزین سایر روش ها شده و یک وسیله ی تشخیصی سریع و قابل اطمینان میباشد که امکان تشخیص زیر گروه هارا فراهم میکند.تشخیص آزمایشگاهی همچنین ممکن است شامل آزمایش نمونه خون جهت یافتن تیتر افزایش یافته آنتی بادی علیه هرپس باشد. با این حال،این راه مناسب ترین روش برای عفونت های اولیه میباشد،به این دلیل که تیتر آنتی بادی در بقیه ی طول عمر فرد به صورت افزایش یافته باقی میماند.ویژگی های هیستو پاتولوژیک اسمیر های سایتولوژیک از ضایعات لثه ای اختصاصی نمیباشند،ولی وجود سلول های ژانت و اینکلوژن بادی های داخل هسته میتوانند نشاندهنده ی فعالیت داخل سلولی ویروس باشند.

بیماران با اختلالات ایمنی مانند افراد آلوده به HIV ریسک بالایی برای عفونی شدن دارند.دربیماران با ضعف سیستم ایمنی،عود عفونت هرپسی چه در لثه باشد و چه در نواحی دیگر میتواند شدید یا حتی تحدید کننده ی حیات باشد.

درمان ژنژیواستوماتیت هرپتیک شامل:برداشت با دقت پلاک برای محدود کردن سوپر اینفکشن باکتریال زخم ها میباشد که بهبودی آنها را به تاخیر می اندازد.در موارد شدید تر،شامل بیماران با ضعف ایمنی،استفاده ی سیستمیک از دارو های ضد ویروسی مانند آسیکلوویر،والاسیکلوویر،یا فام سیکلوویر توصیه میشود.مقاومت به آسیکلوویر خصوصا در بیماران با ضعف ایمنی در درمان طولانی مدت یک نگرانی روبه رشد میباشدواین امر توجیه کننده ی علت مناسب تر بودن سایر داروهای ضد ویروسی میباشد،درمان ضد ویروسی پروفیلاکتیک قبل از درمان دندانپزشکی برای بیماران در ریسک عود مجدد پیشنهاد میشود زیرا در به حداقل رساندن انتقال بیماری کمک کننده میباشد.

این بیماری های التهاب لثه ای تنها با جرمگیری و شستشو و ماساژ لثه به خوبی درمان می شوند نه با جراحی لثه و پیوند لثه.

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (304)
گروه خبر: پیوند لثه
کد خبر: 289

  • آیا ضایعات التهابی لثه غیر مرتبط با پلاک با جراحی پیوند لثه امکان پذیر است؟