X
23

ملاحظات پیوند لثه در طرح درمان زیبایی

ملاحظات پیوند لثه در طرح درمان زیبایی

درمان زیبایی دندانی،نباید به مهارت های تکنیکی و تجسم فضایی زیبایی دندانپزشک و تکنسین دندانپزشکی،محدود بماند.استنباط بیمار و درک وی از مشکلات موجود و راه حل های آنها نیز بسیار مهم هستند.بیمار باید آگاه شود که بازسازی زیبایی دندان ها،درمانی سخت و پیچیده است و خود وی قسمتی از این درمان و نه صرفا دریافت کننده آن می باشد.بیمار باید درمان را به صورت یک تلاش مشترک ببیند،که عادات بهداشت دهانی و وضعیت پیوند لثه مشخص کننده حاصل و دوام نتایج زیبایی هستند.بهبود لبخند نه تنها بر اعمال زیبایی دندان،بلکه روی ظاهر لثه ای سالم و زیبا تکیه مینماید.مشکلات زیبایی پریودنتال را می توان تنهاپس از کنترل پلاک کافی و درمان های پریودونتال ابتدایی مناسب انجام داد.ضایعات بافت نرم می توانندپس از بروز انقباض لثه ای در پی درمان التهاب لثه واضح تر شوند.

نتیجه زیبایی یک بیماربوسیله ی ارتباط تاج دندان طبیعی،ایمپلنت یا پونتیک با بافت نرم،مشخص می گردد.دانش کافی در زمینه آناتومی نرمال مجموعه دندانی لثه ای،می تواند،درابتدای امرمانع تخطی از اصول اساسی،شودودرنتیجه دندانپزشک متوجه این نکته خواهد شد که تحمل فیزیولوژیک احتمالا به سمت واکنش التهابی،تغییر جهت خواهد داد.

انساج لثه سرآمد در حال سلامت

مجموعه دندانی لثه ای وعرض بیولوژیک

مجموعه دندانی لثه ای به منزله یک نمای آناتومیک در ارتباط با اتصال لثه به دندان می باشد.این مجموعه از اجزای بافت همبنداپیتلیال ساخته شده است.سه نوع متمایز اپی تلیوم لثه ای،شامل اپی  تلیوم سنگفرشی مطبق شاخی که روی کرست لثه ای به نوع دوم،یعنی اپی تلیوم سنگ فرشی مطبق غیر کراتنیزه یا پاراکراتنیزه مصل می شود.اپی تلیوم سالکولار،دیواره بافت نرم سالکوس لثه ای در مقابل دندان را پوشش می دهدولی به آن اتصال ندارد.عمق سالکوس به اپی تلیوم جانکشنال و اتصال اپی تلیالی منتهی میشود.نقص یا کمبود کراتینیزاسیون اپی تلیوم سالکولار در نتیجه التهاب در بافت هم بند پشتیبان آن رخ می دهد.اپی تلیوم جانکشنال یک یقه را دراطراف دندان تشکیل می دهدوسلول های سطحی اتصال اصلی لثه به سطح دندان را مهیا می نماید.دریک مطالعه ی کالبد شکافی توسطGargiuloوهمکاران مشخص شد که میانگین عمق شیار لثه ای 69/0میلی متر و میانگین طول اپی تلیوم جانکشنال 97/0میلیمتر بود.یک یافته ی بارز این مطالعه این بود که میانگین عمق شیار لثه ای از دندانی به دندان دیگر ودراطراف یک دندان خاص،به نحو قابل توجهی متنوع بود.

اجزای بافت همبندمجموعه دندانی لثه ای ،شامل اتصال فیبر های لثه ای به دیواره بافت سخت وحمایت آن از اپی تلیوم حد فاصل دندان و لثه می باشد.اتصال فیبروز بافت همبندبا سطح دندان ،به وسیله سیستم الیاف کلاژن لثه ای تامین می شود،که استحکام عملکردیدندان وکولار لثه ای را نیز ایجاد می نماید.

Gargiuloوهمکاران گزارش کردندکه میانگین طول گروه الیاف پریودونتال بالای کرست لثه ای1/07میلیمتر بودودر تمام نواحی اطراف دندان بدون تغییر باقی ماند.مهمترین دستجات فایبر که این مجموعه ی لثه ای را می سازند،الیاف دنتوجینجیوال،آلوئولوجینجیوال،دنتوپریوستال،ترنسپتال ،حلقوی/نیمه حلقوی و الیاف داخل پاپیلاری هستند. گزارشات کالبد شکافیGargiuioوهمکاران نشان دادند که میانگین طول اپی تلیوم جانکشنال 97/0میلیمتر،گروه الیاف کلاژن فوق کرستی 07/1میلیمتر،ومیانگین عمق شیار لثه ای 09/0میلیمتربود.در میان این سه جزءبافتی،به نظر می رسد،اتصالات همبند فیبروز فوق کرستی ،وپس از آن اپی تلیوم جانکشنال و عمق سالکوس،کمترین تنوع را نان می دهند.در سال 1962،عرض بیولوژیک بافت لثه ای فوق کرستی،شامل اپی تلیوم جانکشنال و عناصر بافت هم بندرا،به صورت بافتی که فضای بین شیار لثه ای و کرست آلوئولار را اشغال می نماید،توصیف نمود که اندازه ی کلی آن نزدیک به 04/2میلیمترمی باشدبه دلایل تجربی،همانگونه که NevinsوSkurowپیشنهاد نمودند،عرض بیولوژیک را می توان به صورت مجموع الیاف فوق کرستی ،اپی تلیوم جانکشنال و سالکوس لثه ای تعریف نمود.نام بهتری که مانع از اشتباه می شودناحیه بیولوژیک است که توسط Koisاستفاده شد دریک لثه سالم حداقل اندازه ی این فضا بین کرونالی ترین سطح استخوان آلوئول تا پیوند لثه کرونالی ترین سطح لبه لثه ای،نزدیک به 3 میلیمتر خواهد بود.این حداقل فضای مورد نیاز برای بافت جهت حفظ انسجام در شرایط حفظ سلامت می باشد.

 

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (185)
گروه خبر: پیوند لثه
کد خبر: 283

  • ملاحظات پیوند لثه در طرح درمان زیبایی