X
22

اصلاح طرح لبخند و طراحی لبخند

اصلاح طرح لبخند و طراحی لبخند

دندانپزشک زیبایی،تلفیق ظریفی از اصول علمی و توانایی های هنری است.شاخص های ریاضی که توسط دندانپزشک و تکنسین لابراتوار به کار گرفته می شوند،برای ایجاد تصویری جذاب و زیبا،با هم ترکیب می شوند.اما این قوانین مهندسی نباید به صورت مکانیکی بلکه به عنوان راهنمایی جهت اصلاح طرح لبخند کلینیکی مورد استفاده قرار بگیرند.قضاوت در مورد زیبایی،تماما یک جنبه ظاهری نیست بلکه دندانپزشک باید مسائل ذاتی،شخصیت و شیوه زندگی بیمار را هگام طراحی لبخند در نظر داشته باشد.با احتساب این معیار ها،دندانپزشک و تیم وی باید توانایی هنری و احساسات ذاتی خویش را برای اصلاح طرح لبخند،با یکدیگر ترکیب نمایند.خلاقیت در این کار هر بیمار را به یک مورد خواص و کار دندانپزشک را به کاری متفاوت و در خور تقدیر تبدیل می نماید.

هیچ دو نفر انسانی در ظاهر و شخصیت یکسان نیستند.از این رو هر ترمیمی باید بر اساس نیاز های شخص و ویژگی های وی طراحی شود.این شخصی سازی به ویژه در ترمیم دندان های قدامی،اهمیت دارد.با افزایش روز افزون علاقه بیماران به دندانپزشکی زیبایی،نیاز به فهم عمیق مبانی زیبایی نیز مشهود تر شده است.هدف اینن فصل بازنگری نکات کلیدی و راه های دستیابی به یک لبخند مطلوب است.

بنیان اولیه یک لبخند زیبا،دندان ها هستند و از این رو دانش محکمی در مورد آناتومی و شکل یک دندان منفرد،زیر بنای هر گونه درمانی است.دندان ها با یکدیگر و با نسج نرم اطراف که آنها را مانند یک قالب احاطه می نماید،در ارتباط هستند.به لحاظ درک بهتر از آنچه "یک لبخند با طراحی زیبا"نامیده می شود،باید حدود داخلی و خارجی یک لبخند مورد بررسی قرار بگیرد.هنرمند،در یک قاب اندازه گیری شده که بعدا با طرح های داخلی و نقاط مرجع فرضی معرفی شده و قسمت ها را به یکدیگر و متقابلا به قاب اصلی متصل می نماید،طرحی را رسم می کند.دندانپزشکی زیبایی هم تفاوت چندانی با دیدگاه یک هنرمند ندارد.برای حصول بهترین نتایج در دندانپزشکی،باید این قاب ها را به ترتیب از داخل به خارج استفاده کرد:

زوایای خطی و شیب های محوری که یک دندان منفرد را احاطه می کنند

لبه های لثه ای که دندان را دربر می گیرند

لب ها که دندان و لثه را داخل خود جای می دهند و در نهایت صورت که در برگیرنده تمامی این قسمت ها بوده و به عنوان قاب اصلی عمل می کند،و در آن تمامی اجزا با دندان های طبیعی و یا دندان هایی که به طور مطلوب ترمیم شده اند،با هم در تعامل و تقابل بوده تا یک لبخند زیبا و خوشایند به نمایش در آید.سایر قسمت های قابل توجه،دندان ها و لثه هستند که به نام اجزای ثابت نامیده می شوند و همچنین لب ها و بافت های نرم صورت که به عنوان قسمت های متحرک مطرح هستند.برای رسیدن  به یک لبخند مطلوب،یک سرس نقاط فرضی عمودی و افقی در کنار مرجع های مشخص تکلم باید استفاده شوند تا این قسمت ها به هم ارتباط بدهند.این نقاط مرجع می توانند شامل میدلاین صورت،خط لب،خطی که دو گوشه لب را به هم متصل می کند و یا خط گذرنده از دو مردمک،باشند.

تمام این ساختار ها با یکدیگر روابط و نسبت های مشخص داشته و نباید به تنهایی استفاده شوند،بلکه باید تماما در مجموعه کلی خود و در هر فرد به طور  اختصاصی مورد بررسی قرار بگیرند.

زمانی یک لبخند مطلوب،متناسب نیز تلقی می شود که خطوط مختلف و اجزاء و ساختار های آن،در یک تعادل چشمی نسبت به یکدیگر قرار داشته باشند.تغییر وضعیت قبلی لبخند و اصلاح طرح لبخند را می توان با تغییر دادن این اجزاء تهیه تصویر و کوچک کردن نقاط منفی،که توسط دندان های بی ترتیب،لثه و لب ها ایجاد می شود،بهتر ساخت.برای داشتن درک کافی از یکایک اجزا و عوامل مرتبط با آنها،باید به تمام جزییات ظاهری مجموعه دندانی توجه شود و هر یک،جداگانه و به دقت مورد بررسی قرار گیرد.

 

تعداد امتيازات: (1) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (285)
کد خبر: 282

  • اصلاح طرح لبخند و طراحی لبخند