X
22

ابعاد پاپیلای بین دندان ها و ایمپلنت دندان

ابعاد پاپیلای بین دندان ها و ایمپلنت دندان

در مطالعه درتوسطSchroppو همکاران نشان داده شده است که پس از کشیدن یک دندان ارتفاع پاپیلا(لثه بین دندان)در دندان های مجاور حدود 1میلی متر کاهش می یابد.

همزمان با این کاهش ارتفاع پاپیلا،عمق پاکت کاهش ومقداری از دست رفتن اتصالات کلینیکی رخ میدهد.پس از کشیدن تک دندان و قرار دادن ایمپلنت دندان متعاقب آن،ارتفاع پاپیلادرناحیه دندان ـ ایمپلنت وابسته به حد اتصالات دندان است.Choquetو همکاران سطح پاپیلارا در مجاورت ایمپلنت های تک دندان در 26 بیمارودرکل 27 ناحیه ایمپلنت بررسی کردند.فاصله بین گسترش اپیکالی نقطه ی تماس بین Crownتاکرست استخوان،همچین فاصله بین حد بافت نرم تا کرست استخوان در رادیوگرافی ها اندازه گیری شدند.بررسی ها57،6ماه پس از قرار دادن روکش پروتزی انجام شدند.محققین مشاهده کردند که ارتفاع پاپیلا هموتره حدود 4 میلی متر بود و بسته به موقعیت نقطه ی تماس بینCROWNهای مجاور،پر کردگی پاپیلامی توانست کامل یا ناکامل باشد.هرچه نقطه تماس به لبه انسیزال روکش ها نزدیکتر بود،پر کردگی پاپیلا کمتر کامل میشد.Changوهمکاران ابعاد پاپیلاها در بازسازی های تک دندانی متکی به ایمپلنت در ناحیه قدام ماگزیلا و در دندان طبیعی باز سازی نشده ی مقابل آن را بررسی کردند.آنها دریافتندکه ارتفاع پاپیلا درcrownمتکی به ایمپلنت به طور قابل توجهی کوتاه تر است و نسبت به پاپیلا در دندان طبیعی به میزان کمتری فضای امبراژور را پر میکند.این به ویژه در مورد پاپیلاهای دیستالی بازسازی های متکی به ایمپلنت در موقعیت اینسایزور سنترال،هم در مقایسه با پاپیلای دیستالی در دندان مقابل و هم در مقایسه با پاپیلا ی مزیالی crownایمپلنت صدق می کند.این امر نشان می دهدکه آناتومی دندان های مجاور ممکن است تاثیر عمیقی برروی ابعاد پاپیلای لترالی یک ایمپلنت داشته باشند.از این رو قطر فاسیولینگوالی پهن تر ریشه و انحنای پروگزیمالی بلند تر در اینسایزور لترال ممکن است در حفظ ارتفاع پاپیلای مزیال در رستوریشن تک دندانی متکی به ایمپلنت مشارکت کند. Kanوهمکاران ابعاد مخاط پری ایمپلنت در لترال 45 ایمپلنت تک دندان واقع در قدام ماگزیلاو90دندان مجاور را با استفاده از اندازه گیری هایbone soundingارزیابی کردند.اندازه گیری های bone soundingدر مزیال و دیستال ایمپلنت ها و دندان ها انجام شدند.مولفین گزارش کردندکه ضخامت مخاط در سطوح مزیال/دیستال نواحی ایمپلنت دندان حدود 6 میلی متر بود،در حالی که ابعاد متناظر در نواحی دندانی مجاور حدود 4میلی متربود.همچنین مشاهده شد که ابعاد مخاطپری ایمپلنت در افرادی که بیو تایپ پریودنتال ضخیم داشتندبه طور قابل توجهی بیشتر از افرادی بود که بیوتایپ نازک داشتند.

سطح اتصالات بافت لثه روی سطح دندان های مجاور و موقعیت نقطه تماس بین تاج ها به وضوح فاکتور های کلیدی هستندکه تعیین می کنند که آیا پر کردگی کامل پاپیلا در یک رستوریشن متکی بر ایمپلنت دندان تک دندان روی می دهد یا خیر.هرچند نشانه هایی وجود دارند مبنی بر اینکه ابعاد بافت نرم پروگزیمال بین افرادی که بیوتایپ های پریودنتال نازک و ضخیم دارندمتفاوت است،به نظر میرسد که ارتفاع پاپیلا در بازسازی ایمپلنت تک دندان محدودیت بیولوژیکی در حد 4 میلی متر دارد.بنابراین،برای دستیابی به پرشدگی کامل فضای امبراژور توسط پاپیلا،موقعیت صحیح ناحیه تماس بین روکش ایمپلنت و تاج دندان ضروری است.در این رابطه باید توجه داشت که پرشدگی پاپیلا در رستوریشن های ایمپلنت تک دندان،مرتبط با پروتکل قرار دادن یک یا دومرحله ای ایمپلنت و اینکه آیا رستوریشن تاج بلافاصله بعد از جراحی یا پس از ترمیم بافت نرم قرار میگرد نمی باشد.

ابعاد پاپیلا بین ایمپلنت های مجاور

وقتی دو دندان مجاور کشیده می شوند پاپیلا در این ناحیه از بین می رود.بنابراین،در جایگزینی دندان های کشیده شده با روکش های متکی به ایمپلنت دندان،توپوگرافی کرست استخوان و ضخامت بافت نرم فاکتورهایی هستند که موقعیت لبه لثه در ناحیه بین ایمپلنت ها را تعیین می کنند.Tarnow و همکارانش ارتفاع بافت نرم در بالای کرست استخوان در بین ایمپلنت ها را توسط پروبینگ در 136 ناحیه قدامی و خلفی در 33 بیمار که پروتز های متکی به ایمپلنت دندان را برای حداقل 2 ماه حفظ کرده بودند،بررسی کردند.آنها دریافتند که میانگین ارتفاع پاپیلا ها 4/3mm بود و 90%اندازه گیری ها در محدوده 2-4mm قرار داشت.به نظر می رسد که ابعاد بافت نرم بین ایمپلنت های مجاور مستقل از طراحی ایمپلنت دندان است.

تعداد امتيازات: (1) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (127)
گروه خبر: ایمپلنت دندان
کد خبر: 281

  • ابعاد پاپیلای بین دندان ها و ایمپلنت دندان