X
21

کاشت ایمپلنت در استخوان کورتیکال متراکم D1))

کاشت ایمپلنت در استخوان کورتیکال متراکم D1))

تقریبا استخوان خیلی متراکم از استخوان کورتیکال تشکیل شده است.تقریبا در فک بالا هرگز نمی توان استخوان D1 را یافت.در استخوان نوع A حدودا 4 درصد قدام فک پایین و 2 درصد خلف فک پایین واجد این نوع استخوان است.در استخوان C-h در قدام فک پایین این اعداد افزایش یافته و ممکن است در مردان به 25 درصد نیز برسد در حالیکه تراکم ضعیف تر استخوان D3 و D4 کمتر مشاهده می شود.

مزایای استخوان D1

استخوان یکپارچه و متراکم نوع D1 واجد مزایای بسیاری در دندانپزشکی ایمپلنت دندان است.ای استخوان از نظر بافت شناسی از استخوان لاملار متراکم و سیستم هاورس کامل تشکیل و به شدت معدنی شده و می تواند فشار های شدید اکلوزال(سطح جونده) را تحمل نماید.استخوان کورتیکال لاملار ممکن است با شکل گیری مقدار ناچیزی استخوان نابالغ ترمیم شود.در نتیجه هنگام ترمیم در کنار ایمپلنت دندان استحکام استخوانی فوق العاده ای خواهد داشت.

چهار ایمپلنت دندان پیچ دار،اسپلینت شده(به هم متصل)که در قدام فک پایین بارگذاری فوری شده اند،موفقیت قابل پیش بینی بالای 94%در ساپورت یک اوردنچر خواهند داشت.

استخوان D1 اغلب در قدام فک پایین با تحلیل متوسط تا شدید و نسبت بیشتر تاج به ایمپلنت دندان یافت می شود.یک ایمپلنت پیچ دار بخصوص در طول کوتاه تر سطح تماس بیشتری در مقایسه با یک ایمپلنت استوانه ای ایجاد می کند و با توزیع بهتر نیرو ها در سطح کورتیکال کرست به رغم مدت زمان بیشتر اعمال فشار به واسطه تاج طویل تر در برابر استرس های فانکشنال در طولانی مدت دوام بهتری خواهد داشت.

درصد تماس استخوانی از دید میکروسکوپ نوری در سطح ایمپلنت دندان در استخوان نوع D1 بیش از بقیه انواع استخوان بوده و از 80 درصد بیشتر است.بعلاوه این تراکم استخوانی از تمام انواع دیگر استحکام بالاتری دارد.همچنیت محکم ترین استخوان واجد بالاترین سطح تماس استخوان و ایمپلنت دندان است.در مقایسه با سایر انواع استخوان استرس کمتری به یک سوم اپیکال ایمپلنت دندان منتقل می شود.در نتیجه ایمپلنت های کوتاه تر در این استخوان بهتر از سایر انواع استخوانی می توانند فشار های شدید را تحمل کنند.در واقع کار گذاشتن ایمپلنت های بلندتر ممکن است نرخ موفقیت جراحی را به دلیل بالا رفتن بیش از حد حرارت در هنگام جوش به استخوان کاهش دهد که یکی از نگرانی های اولیه در مورد این نوع استخوان است.بیشترین حرارت اغلب در ناحیه پایین استخوان ایجاد می شود.بخصوص در زمانی که حفره در استخوان متراکم کورتیکال تهیه می شود.

معایب استخوان D1

استخوان متراکم معایب متعددی دارد.ارتفاع ایمپلنت دندان بعضا در فک پایین باید زیر 12 میلیمتر باشد و طول تاج بعضا بیش از 15 ملیمتر باشد.در نتیجه عوامل افزایش دهنده فشار باعث چند برابر شدن فشار روی سیستم ایمپلنت دندان-پروتز می شوند.عوامل کاهش دهنده فشار ممکن است در طراحی پروتز بکار گرفته شوند تا اثر نیروهای مخرب فوق هم از روی استخوان و هم از روی قطعات پروتزی برداشته شود.

استخوان D1 در مقایسه با سه نوع دیگر عروق خونی کمتری دارد.بنابراین برای تغذیه به شدت وابسته به لثه می باشد.استخوان کورتیکال تمام خون یک سوم خارجی خودرا از لثه دریافت می کند.

تقریبا تمامی این تراکم استخوانی کورتیکال بوده و قدرت بازسازی اش به خاطر جریان خون ضعیف،پایین است.بنابراین کنار زدن ظریف و محدود لثه هنگام جراحی توصیه می شود زمانی که تراکم D1 وجود دارد عرض استخوان معمولا زیاد است.

استئوتومی(جوش خوردن ایمپلنت به استخوان)ایمپلنت دندان

مشکل اولیه جراحی در استخوان D1 اسخوان متراکم است که آماده سازی برای ایمپلنت در این استخوان به مراتب دشوار تر از سایر انواع استخوانی است.اصلی ترین دلیل شکست ایمپلنت در استخوانی با این کیفیت،آسیب جراحی به دلیل بالا رفتن بیش از حد حرارت استخوان در خلال مراحل جوش خوردن ایمپلنت دندان است.چرا که دریل های چرخشی به سختی در استخوان جلو می روند.منطقه غیر زنده که در اطراف ایمپلنت دندان شکل می گیرد در این تراکم استخوانی وسیع تر بوده و باید توسط استخوان زنده ریمودل و جایگزین شود تا سطح تماس توان تحمل بار را داشته باشد.در نتیجه شکست جراحی ایمپلنت دندان در استخوان D1 ممکن است بیشتر از سایر انواع استخوان باشد.بنابراین جراح باید تلاش کند تا آسیب حرارتی به کمترین مقدار ممکن کاهش یابد.حرارت ایجاد شده در خلال استئوتومی ایمپلنت با عوامل زیر ارتباط دارد:

وجود و درجه حرارت مایع شستشو

مقدار استخوان آماده شده

تیزی و طراحی دریل ها

مدت زمان آماده سازی

عمق استئوتومی

فشار دریل

سرعت دریل

تفاوت در ضخامت بخش کورتیکال

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (184)
گروه خبر: ایمپلنت دندان
کد خبر: 278

  • کاشت ایمپلنت در استخوان کورتیکال متراکم D1))