X
21

تظاهر کلینیکی بیمار پریودنتالی که سیگار می¬کشد

تظاهر کلینیکی بیمار پریودنتالی که سیگار می¬کشد

اثرات دهانی استعمال دخانیات در هنگام مصرف تنباکو به صورت نسبتاً زودهنگام آشکار می­شوند و سیگاری­های غالباً از نظر کلینیکی و رادیوگرافی نشانه­های افزایش از دست رفتن استخوان، چسبندگی و دندان را دارند (شکل 8-14 و 9-14). در اغلب موارد پاکت­های عمیق­تر در نواحی پالاتال قدام ماگزیلا ممکن است دیده شوند. ولی در عین حال استعمال دخانیات برخی نشانه­های کلینیکی مهم ژنژیویت و پریودنتیت را ماسکه می­کند و باعث می­شود روش­های معمول در تشخیص این بیماری­ها دچار مشکل شوند. در ضمن در سیگاری­ها غالباً لثه فیبروتیک است و ادم و اریتم لثه­ای محدودی نسبت به مقدار پلاک موجود و شدت از دست رفتن استخوان زیرین دیده می­شود (Scott & Singer، 2004). خونریزی هنگام پروب کردن در سیگاری­ها در مقایسه با غیرسیگاری­ها با همان میزان پلاک به گونه­ای وابسته به دوز کمتر است (Bergstrom & Bostrom، 2001؛ Dietrich و همکاران، 2004) و در بیمارانی که سیگار را ترک می­کنند حتی با وجود کنترل پلاک بهتر خونریزی هنگام پروب کردن دوباره ایجاد می­گردد (Nair و همکاران، 2003).

 مطالعات متعددی که به بررسی اثرات استعمال دخانیات بر نتایج درمان پریودنتال پرداخته­اند نشان داده­اند که پاسخ استعمال دخانیات بر نتایج درمان پریودنتال پرداخته­اند نشان داده­اند که پاسخ به درمان در سیگاری­ها مختل می­شود و در افرادی که در حال حاضر سیگاری­ هستند در مقایسه با کسانی که هرگز سیگار نکشیده­اند یا قبلاً سیگاری بوده­اند کاهش عمق پروب کردن و یا بدست آوردن چسبندگی کمتر است (Heasman و همکاران، 2006). متاآنالیزهای اثرات استعمال دخانیات بر نتایج درمان پریودنتال این نتایج را تأیید می­نمایند (Garcia، a, b 2005؛ Labriola و همکاران، a, b 2005؛ Patel و همکاران،  a, b 2012) و عنوان می­کنند که نمای کلینیکی یک فرد سیگاری پس از درمان ممکن است با پروفایل مورد انتظار از بیمار درمان شده مطابقت نداشته باشد.

 

تعداد امتيازات: (1) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (67)
کد خبر: 277

  • تظاهر کلینیکی بیمار پریودنتالی که سیگار می¬کشد