X
20

ونیر پرسلن برای بستن دیاستما

ونیر پرسلن برای بستن دیاستما

یکی از مشکلات شایع در دندان های قدامی وجود دیاستما بین دندان هاست.دیاستما ممکن است بیشتر در گروه های نژادی خاص وجود داشته باشد و یا تنها به دلیل تفاوت های آناتومیک رخ داده باشد.دیاستما،معمولا لبخند مطلوب را با جلب توجه بیننده به خود،مخدوش می سازد.اما قبل از تعیین بهترین درمان،هر گونه عامل دخیل باید به روشنی مشخص شود.دیاستما می تواند به دلیل نواقص رشدی و تکاملی،اورلپ عمودی بیش از حد اینسایزور ها به دلایل مختلف،ناهنجاری در اندازه دندان ها و زاویه آنها،شرایط پاتولوژیک و بسیاری شرایط دیگر رخ دهد.برای بستن دیاستما،اشکال مختلف درما را می توان به کار گرفت.تشخیصی توام با دقت،موجب راهنمایی دندانپزشک شده و به وی امکان اتخاب موثر ترین درمان را می دهد.

بستن دیاستما فکی از مرسوم ترین موارد تجویز ونیر پرسلن است.اما نیازمند برنامه ریزی پیشرفته برای حفظ نسبت های دندان های شخص با یکدیگر می باشد.فضای خالی موجود بین دندان ها،باید میان دندان های قدامی تقسیم شود.تلاش برای بستن فضا با یک یا بعضی مواقع دو ونیر پرسلن،یک اشتباه شایع است که توسط بعضی دندانپزشکان انجام می شود و منجر به بازگشت مشکل اصلی می گردد.بعضی مواقع تصحیح بیش از یک یا دو دندان در اطراف فضا،لازم است.

به علت خطای دید،دندان هایی با عرض ایده آل یکسان و طول متفاوت به نظر عرض های متفاوتی هم خواهند داشت.این یک مسئله مهم است که باید هنگام بستن دیاستما در نواحی قدامی مد نظر قرار بگیرد،زیرا تغییری در نسبت طول به عرض دندان ایجاد کرده می تواند لبخند را به طور ناخواسته تغییر دهد.گاهی،هنگام بستن دیاستما،لبه دندان ها کوتاه بوده و نیازمند افزایش طول می باشند.در این موارد امکان افزایش طول دندان ها طویل تر و در عین حال دارای عرض بیشتری می شوند تا دیاستما بسته شود و بدین ترتیب نسبت عرض به طول را می توان حفظ نمود.اگر این حالت وجود داشته باشد،هیچگونه APR مورد نیاز نخواهد بود.

به هر حالفاگر دندانپزشک درصدد حفظ موقعیت فعلی لبه دندان بوده و هیچگونه تغییرات لثه ای،مانند جراحی افزایش طول تاج انجام نشود،یعنی حالتی که دندان ها نسبت های عرضی و طولی قابل قبولی در میان خود دارند.بعد از بستن دیاستما رابطه طول به عرض نامتناسبی به وجود خواهد آمد.

راه تصحیح این مشکل،انجام این عمل به نحوی است که بعد از بستن دیاستما،دندان های شماره1و2،عرض مناسب خود را در مقابل طول مناسب حفظ نسبت دیستال هر شماره1 به میزان نصف اندازه فضا،آن را تعدیل نمود.البته به شرطی که میدلاین در موفقیت صحیح قرار داشته باشد.همین کار باید در مورد دندان شماره2 انجام داده و به سمت نیش به دلیل موقعیت ان از جهت فیشیال دیده نمی شود،این فضا معمولا در آن ناحیه بسیار متمایز می گردد.وقتی این حالت وجود داشته باشد دندانپزشک باید ایجاد خطای دید،کنترل نسبت ها را در طرح درمان خود جای دهد.

بهترین راه تراش قسمت های عقبی دندان شماره 1و2،ساخت یک APR قبل از تراش نهایی دندان،براساس الگوی مومی و ایندکس سیلیکونی می باشد با انجام این کار،دندانپزشک پیش بینی می کند که لبه های عقبیاین دندان ها،کجا خواهد بود.بعد ها،طی تراش نهایی دندان، موقعیت دقیق بازوهاس اینترپروگزیمال آسان تر شده و یک فضای دقیق برای تکنسین لابراتوار برای ساخت ونیر پرسلن روی سمت دیستال دندان ها و نیز قسمت مزیال لترال ها و نیش ها،ایجاد خواهد شد. طی این فرم دهی،ایندکس سیلیکونی که توسط لابراتوار روی مدل مومی تهیه شده است،می تواند به عنوان راهنمای مرجع مورد استفاده قرار بگیرد.

این ایندکس موقعیت لبه های دیستالی ساترال ها و لترال ها را تعیین خواهد نمود.اگر ایندکس سیلیکونی در اختیار دندانپزشک قرار نگیرد،وی می تواند مقداری کامپوزیت mock up قسمت مزیالی سانترال ها اضافه کند تا نسبت  دندان ها با یکدیگر را مشاهده نماید و سپس دیستال ها آنها تراشیده شده و به همین منوال کار را به سمت کانین ها ادامه می یابد.

روش

هر بیمار همانطور که گفته شد باید مورد ارزیابی قرار بگیرد.اما وقتی نوبت به مالتی دیاستما می رسد،مسئله با چالش های بیشتری توام است.حال که بیش از یک یا دو فاصله وجود دارد،درمان باید به صورت پیشرفته تری برنامه ریزی گردد.کست های مطالعه و الگوی mock up کامپوزیت باید به لابراتوار ارسال شوند تا تکنسین بتواند در عین توجه دقیق به مسئله عملکرد و نسبت های هر دندان،قادر به بستن دیاستما باشد.

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (32)
گروه خبر: ونیر پرسلن
کد خبر: 276

  • ونیر پرسلن برای بستن دیاستما