X
19

تکنینک پیوند لثه آزاد تغییر یافته توسط stappert

تکنینک پیوند لثه آزاد تغییر یافته توسط stappert

در بسیاری از موارد که ریج تحت بازسازی قبلی قرار گرفته است،خط موکوجینجیوال نزدیک به نوک کرست قرار می گیرد.قبل از شروع کار باید به پروتکل بی حسی موضعی ناحیه توجه کرد.مراحل پیوند لثه و اسپلینت کردن بافت همراه با خونریزی شدید است.در این حالت استفاده از آرتی کائین 4% همراه با آدرنالین 1 در 100 هزار توصیه می شود.این ماده بی حسی دارای متابولیسم پلاسماتیکاست و در بدن تجمع نمی یابد،از این رو می توان از دز های بالاتر آن با حداقل ریسک استفاده کرد.

قدرت بی حسی این ماده 8/1 برابر قوی تر نسبت به لیدوکائین است.ماده بی حسی باید در زمان کافی تزریق شود.تمام این فاکتور ها منجر به ایجاد بی حسی و هموستاز در محل،بدون ایجاد شرایط ایسکمیک در ناحیه می شود.

آماده سازی ناحیه ی گیرنده با زدن یک برش مستقیم در 3-5 مخاط موکوجینجیوال شروع می شود.برش اولیه در سمت پالاتال یا لینگوال زده می شود تا بتوان آن را به سمت لپ جا به جا کرد. این تکنیک مانع فاصله افتادن بین کام و پیوند لثه می شود.فاصله ای که می تواند منجر به ایجاد بافت اسکار شود.برش اولیه با زاویه ی 90 درجه و تقریبا با عمق 2 میلیمتر بدون برش پریوست زده می شود.آماده سازی فلپ اسپلیت بوسیله برش های کرستال کم عمق با زاویه 45 درجه آغاز می شود،طوری که حداقل 5/0 میلیمتر از بافت همبندی روی استخوان باقی بماند.

باید توجه خاصی حین کنار زدن فلپ بویژه از روی کرست مبذول کرد.ضخامت فلپ اسپلیت شده بوکالی باید به حد کافی باشد تا تغذیه ی آن به درستی انجام شود.باند کراتینیزه متحرک در سمت کرونال فلپ به اپیکالی قرار دادن فلپ و بخیه ی آن به پریوست زیرین خیلی کمک می کند.ثابتسازی صحیح بافت بوکالی مانع جابه جایی پیوند لثه آزاد در طول جویدن و تکلم می شود.پیوند لثه آزاد با ضخامت حداقل 5/1 تا 2 میلیمتر از کام برداشته می شود.پیوند لثه آزاد با بخیه های منقطع و ماترس افقی در ناحیه محکم می شود.

پیوند بافت همبندی آزاد

عفونت دندانی مزمن یا بی دندانی طولانی مدت منجر به از بین رفتن حجم زیادی از ریج آلوئل می شود.روش های بازسازی قبل از کاشت ایمپلنت برای جبران استخوان از دست رفته تجویز می شود.از آنجا که معمولا بافت نرم ضعیفی در این شرایط وجود دارد،پیوند همزمان بافت همبندی حین بازسازی فکی یا کاشت ایمپلنت توصیه می شود.

فلپ بوکال با ضخامت کامل حین پیوند های استخوانی به دو بخش تقسیم می شود:لایه پریوستال و لایه مخاطی-ماهیچه ای.بعد از اتمام روش های بازسازی فکی لایه ی پریوست ابتدا برای پوشش استخوان بخیه می شود.پیوند بافت همبندی برداشته شده از کام یا توبروزیته روی پریوست تا اطراف ناحیه ی پیوند لثه شده امتداد یافته و بخیه می شود،سپس لایه ی مخاطی-ماهیچه ای برای پوشش پیوند بافت نرم بسته می شود.همین روش نیز وقتی بازسازی بافت نرم حین کاشت ایمپلنت به کار می رود،توصیه می شود.از آنجایی که منبع تغذیه خونی پیوند در روزهای اول متوسط گردش خون پلاسماتیک تامین می شود،قرار دهی بافت همبندی روی پریوست بجای استخوان عریان توصیه می شود.

در بعضی موارد کلینیکی عرضه لثه ی کراتینیزه کافی است،ولی فقدان حجم کافی از لثه نتایج مخربی روی زیبایی دارد.هدف اصلی از افزایش حجم بافتی،بهبود پروفایل بافت نرم در اطراف تقاطع ایمپلنت دندان و اباتمنت و مخفی کردن رنگ فلزی زیر آن است.این جراحی می تواند در هر زمانی انجام شود،ولی نتایج جراحی پیوند لثه بعد از قرار دادن روکش ایمپلنتی کمتر قابل پیش بینی است
تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (29)
گروه خبر: پیوند لثه
کد خبر: 273

  • تکنینک پیوند لثه آزاد تغییر یافته توسط stappert