X
18

اهمیت ژنژیویت

اهمیت ژنژیویت

از آنجا که التهاب لثه ای در کودکان و بالغین یافته ی شایعی است پیشنهاد شده بود که این شرایط نشان دهنده ی پاسخ نرمال لثه می باشد و بیماری نیست. در قیاس با این مسئله، بریدگی انگشت توسط كاغد منجر به  القا پاسخ التهابی می شود ولی به عنوان التهاب انگشت (Fingeritis) بیماری در نظر گرفته نمی شود. از طرف دیگر، التهاب در لثه که توسط باکتری های بیوفيلم القا می شود، شکل و عملکرد بافت را تغییر داده و منجر به ایجاد یک شرایط مرضی در لثه می شود که می تواند به عنوان بیماری در نظر گرفته شود.

 با وجود اینکه زمانی وجود التهاب لثه ای به عنوان نرمال ؟؟؟ از سلامت در نظر گرفته می شد، در اواسط قرن بیستم این نظریه با مطرح شدن این فرضیه که سرنوشت نواحی با ژنژیویت درمان نشده پیشروی تا بیماری پریودنتال مخرب است، تغییر کرد. با این که این مفهوم توسط تعدادی از مطالعات کلینیکی که ارتباط بین ژنژیویت و تحلیل استخوان را نشان داده بودند، حمایت می شد، اما مطالعات طولی که طبیعت بیماری پر یودنتال را بررسی می کردند در نشان دادن تبدیل کامل ژنژیویت مزمن به پریودنتیت ناتوان بودند. التهاب لثه ای احتمالا یک پیش نیار ضروری برای پریودنت می باشد و با توجه به آن ریسک از دست رفتن دندانی که توسط بافت لثه ای ملتهب احاطه شده به طور قابل توجهی افزایش می یابد. با وجود این که ریسک از دست رفتن دندان مرتبط با لثه ملتهب افزایش می یابد، اما وجود ژنژیویت به معنی آن نیست که تمام نواحی که التهاب لثه ای را نشان می دهند به پریودنتیت پیشرفت می کنند.

 اگر اکثریت جمعیت بزرگسال برخی از انواع ژنژیویت القا شده توسط پلاک را نشان می دهد، چگونه می توان تعیین کرد که کدام یک از نواحی دارای التهاب در یک فرد مشخص، مستعد تبدیل به بیماری های پریودنتال تخریبی  می باشند ؟این آگاهی وجود دارد که تفاوت در پاسخ التهابی به پلاک را نمی توان به طور کامل به  کمیت و کیفیت پلاک دندانی  ارتباط داد. به طور اختصاصی، به نظر می رسد که تفاوت در پاسخ التهابی لثه مستقل از میزان و سرعت تجمع پلاک دندانی می باشد. بنابراین، تمایل نواحی ملتهب لثه ای برای تبدیل به انواع بیماری های پریودنتال می تواند به استعداد و پاسخ فرد به ژنژیویت بستگی داشته باشد. به عبارت دیگر، این اطلاعات پیشنهاد کننده ی این است که انواع خاص از پاسخ های التهابی در لثه برای آغاز تخریب اتصالات بافت همبند اپیکال سمنتو انامل جانکشن (Cementoenamel junction) ضروری می باشد. با افزایش آگاهی ما در ارتباط با فنوتیپ های مختلف التهاب لثه ای، تصور ما درباره ی آغاز بیماری پریودنتال تخریبی به ظهور می رسد.

تشديد پاسخ التهابی در لثه می تواند حین دوره ی نوسانی ترشح هورمون استروئید جنسی رخ دهد. با وجود اینکه پریودنشیوم بافت هدف کلاسیک برای هورمونهای جنسی نمی باشد، اما حین بلوغ و بارداری، پاسخ جاد التهابی لثه می تواند نشان دهنده ی طبیعت محافظت کننده ی هورمونهای استروئید جنسی باشد. به طور اختصاصی تر، در حین زمان های آسیب پذیری فرد (مانند حاملگی)، تشديد پاسخ های التهابی در پریودنشیوم برای محافظت از محیطهای لوکال (اتصالات پریودنتال) و سیستمیک (سپسیس سمی) (toxic sepsis) از طریق تخریب، رقيق کردن و جدا کردن میکروارگانیسم های مهاجم ضروری می باشد.

با تکامل دانش ما در رابطه با بیماری های لثه ای، تأثیر آن روی پریودنشيوم شفاف تر می شود. با این وجود، توانایی اخیر ما برای تشخیص کلینیکی التهاب در بافت لثه ای که متعاقبا منجر به تشخیص بیماری خاص لثه ای می شود، به عنوان سنگ بنای مهم برای مدیریت پریودنتال باقی مانده است.

تعداد امتيازات: (1) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (46)
گروه خبر: پیوند لثه
کد خبر: 265

  • اهمیت ژنژیویت