X
02

کاربرد BMP در اطراف ایمپلنت دندان

کاربرد BMP در اطراف ایمپلنت دندان

BMPها با ماهیت القای استخوان سازی،می توانند به منظور تسریع ترمیم ضایعات استخوانی به کار روند.مطالعات متعددی بر حیوانات،اثرات القایی BMP را بر استخوان در اطراف ایمپلنت دندان ارزیابی کرده اند.به عنوان مثال،فاصله مابین ایمپلنت لگن و استخوان ممکن است ثبات ایمپلنت را کاهش داده،منجر به شل شدن آن شود.همین مساله در مورد بقای ایمپلنت دندان تحت عنوان ثبات اولیه،مطرح است.کاربرد توام 2بتاrhTGF- و rhBMP-2،نسبت به کاربرد هر یک از این فاکتورها به تنهایی،ثبات بیشتر و مطمئن تری ایجاد می کند.موفقیت این ترکیب به حد موفقیت گرفت های استخوانی اتوژن(استخوان خود بیمار) رسیده است.خاصیت القایی فاکتور های رشدی بر استخوان و روش های انتقال این فاکتورها،نقش مهمی در نتیجه درمان دارد.به همین دلیل،ناقلین و تکنولوژی های مختلف مورد آزمایش قرار گرفته اند.بار دیگر مطالعات حیوانی به عنوان ارزیابی اولیه به کار رفتند.بررسی های هیستولوژیک در مورد استخوان سازی اکتوپیک در مجاورت ایمپلنت دندان دارای پوشش کلسیم فسفات و حاوی BMP-2انجام شد.این ترکیب نه تنها منجر به القا استخوان سازی شده بود،بلکه این کار را با وجود سطح فارماکولوژیک پایین با قدرت بسیار بالا انجام داده بود.علاوه بر این همانطور که از یک ترکیب ایده آل ناقل-سیتوکین انتظار می رود،فعالیت استئوژنیک برای مدت طولانی در موضع ادامه یافت،که این امر از اهمیت بالینی زیادی برای جوش خوردن ایمپلنت دندان برخوردار است.به اضافه،بر اساس در برگرفته شدن و یا برکشندگیBMP-2در پوشش کلسیم فسفات ،میزان هدایت استخوان در سطح ایمپلنت ها می تواند افزایش یابد.گلیکوزآمینوگلیکان،ناقلی دیگر با منشا ماتریکس خارج سلولی،به صورت پوشش سطح ایمپلنت در ترکیب با کلاژن،با یا بدونBMP-2،در خوک های کوچک آزمایشگاهی که ایمپلنت های دندانی دریافت کرده بودند،به کار رفت.بیشترین ثبات با ایمپلنتهای پوشش کلاژنی حاوی BMP-2،حاصل آمد که برای استخوانسازی در اطراف ایمپلنت مفید بود.ایمپلنتهای با پوشش هیدروکسی آپاتیت،با هدف مشابه به کاربرده شده اند.در فواصل 4و2 هفته ای،پوشش BMP-2در مقایسه با ایمپلنت های با پوشش هیدروکسی آپاتیت،به طور چشمگیری رشد استخوان را افزایش داد.ضمنا،به کار بردن BMO-2با یک بیوسرامیک قابل جذب زیستی با خصوصیات نفوذ پذیری مایعات نیز،فعالیت جوش خوردن استخوان را افزایش می دهد.در این بین،کاربرد وکتورهای لیپوزومال که DNAمکمل BMP-2را با یا بدون گرفت استخوانی اتولوگ،مستقیما به داخل ضایعات استخوانی تازه ایجاد شده در اطراف ایمپلنت در جمجمه خوک حمل می کنند،قدرت بالایی در آغاز مولکولی استخوان سازی،نشان داده اند.در این مطالعه ژن BMP-2،به طور موثر وارد سلول های استئوژنیک شد.تنها پس از 1 هفته،پروتئین BMP در ضایعه استخوانی ازراف ایمپلنت یافت شد.این تحریک پس از 4 هفته،همچنان فعال بود.سلول های تولید کننده BMP همچنان در اطراف ایمپلنت حضور داشتند.بدین ترتیب کار برد مستقیم ژن BMP-2با یک وکتور لیپوزومال،رژنراسیون استخوان را افزود و موجب فعال شدن فازاولیه از جوش خوردن ایمپلنت با استخوان شد.این تکنیک،قطعا نوید بخش کاربرد بالینی در اینده می باشد.

با توجه به جمعیت مسن و افزایش نیاز به استفاده از ایمپلنت دندان و انواع دیگر ایمپلنت در افراد استئوپروتیک،مدل حیوانی دیگری برای ارزیابی جوش خوردن ایمپلنتها به استخوان به کار رفت.به علت مختل شدن ترمیم در استئوپروز،پروسه ترمیم استخوان های درگیر شدیدا سرکوب می شود،با این وجود جایگزاری ایمپلنت همراه با rhBMP-2در گوسفند های مسن استئوپروتیک به نسبت گروه کنترل که rhBMP-2دریافت نکرده بودند،موثر تر بود.بنابراین کاربرد این پوشش ایمپلنت،حتی در افراد مسن و با مشکلات سیستمیک نیز ترمیم و رژنراسیون استخوان را افزایش می دهد.

نتیجه گیری

مطالعات حیوانی فعالیت استئوژنیک rhBMP-2 اثبات کرده اند.این مطالعات ایمنی و موثر بودن rhBMP-2 و همچنین اثرات سیستم های انتقالی مختلف بر نتیجه درمان را نیز بررسی کرده اند.پس از نتایج موفق در حیوانات،مطالعه بالینی بر انسان نیز موثر بودن rhBMP-2در ترمیم ضایعات استخوان فک و سینوس را نشان داده اند.مطالعات دیگر تسریع و پیشرفت ترمیم زخم تایید کرده اند.این نتایج امیدوار کننده و پیشترفت های مداوم در مهندسی بافت،نشان دهنده نیاز به مطالعات بیشتر می باشد.

تعداد امتيازات: (1) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (503)
گروه خبر: ایمپلنت دندان
کد خبر: 200

  • کاربرد BMP در اطراف ایمپلنت دندان