X
31

روکش های ایمپلنت های دندانی

روکش های ایمپلنت های دندانی

موفقیت کلینیکی ایمپلنت های دندانی به خوبی ثابت شده است.این موفقیت که روی بیماران با بی دندانی کامل آغاز شد،همچنین در بیمارانی با بی دندانی پارسیل امکان پذیر است.ایمپلنت های دندانی امکانات بسیار متنوعی را در هنگام پاره ای از درمان های پیچیده که در فک های بیماران بی دندان با آن مواجه می شویم در اختیار قرار می دهد.

ایمپلنت دندان را می توان در بیماران با بی دندانی پارسیل به اشکال زیر مورد استفاده قرار داد:

-جایگزین یک یا چند دندان هنگامی که دندان های مجاور نیاز به روکش ندارند.

-جایگزینی دندان های خلفی هنگامی که اباتمنت خلفی وجود ندارد و فضای بی دندانی برای یک دندان اضافه خیلی وسیع است.

-اجتناب از استفاده از دندان هایی که توسط روکش های قبلی تضعیف شده اند تا به عنوان پایه پروتز پارسیل ثابت مورد استفاده قرار گیرند.

-کمک به بازسازی دندان هایی که به صورت نامتناسبی فاصله پیدا کرده اند.

ارزیابی بیماران با جلسات مشاوره ای،که ما را به انگیزه بیماران جهت استفاده از ایمپلنت دندان آشنا می کند آغاز می گردد.انتظارات بیماران باید مورد ارزیابی قرار گیرد تا شرایطی که ممکن است موفقیت ایمپلنت های دندانی را به خطر اندازد مشخص گردد.این مشاوره فرصتی است که موفقیت و عدم موفقیت و محدودیت ایمپلنت دندان و همچنین نیاز برای نگهداری روتین بیمار را تشریح می کند.بحث با بیمار در این جلسه ملاقات اهمیت حیاتی دارد زیرا ذکر هر محدودیت و یا فاکتور منفی در زمانی دیگر،به عنوان یک بهانه از طرف بیمار تلقی خواهد شد.

معاینات دهانی و تاریخچه سلامتی

معاینات دهانی دقیقی باید صورت بگیرد.یکی از ملاحظات مهم،زیبایی ایمپلنت دندان در ناحیه قدامی فک بالا،خط خنده یا موقعیت لب بالا است.چنانچه انساج لثه در هنگام حرکات لب بالا دیده شود،زیبایی روکش ایمپلنت دندان بسیار پیچیده خواهد بود.سایر دندان ها باید از نظر پوسیدگی،بهداشت و حرکت معاینه شوند.همچنین سلامتی انساج نرم،منجمله مخاط فسیال و لثه چسبنده که دندان های باقیمانده را احاطه کرده است،مورد ارزیابی قرار می گیرد.عمق پاکت ها توسط پروب اندازه گیری و ثبت می شود.فضاهای بی دندانی از نظر اندازه و شکل ریج و روابط فکی از نظر فضاهای اینتراکلوزال کنترل می شوند.از دست رفتن دندان یا دندان ها به لحاظ بیماری های پریودنتال،از نظر گذاشتن ایمپلنت دندان منعی ندارد.تاریخچه سلامتی جهت مشخص کردن شرایط عمومی پزشکی بیمار برای یک جراحی انتخابی نظیر استقرار ایمپلنت دندان اهمیت دارد.هر شرایطی که توانایی بیمار را برای بهبودی به مخاطره می اندازد باید مشخص گردد،زیرا مانع تجویز ایمپلنت دندان می گردد.اینها شامل مشکلات خونی نظیر لوسمی،دوزهای درمانی اشعه،بیماری های اتوایمون،درمان با بیز فسفونات،کنترل ضعیف دیابت،که ممکن است ترمیم را به مخاطره اندازد می باشد.بیمارانی با بیماری های ناشناخته از نظر اتیولوژی،همانند بیماری های اتوایمون،باید پس از مشورت های پزشکی گسترده مد نظر قرار گیرند،زیرا این بیماران عمدتا از دوز مرتب استروئید به عنوان عامل ضدالتهاب استفاده می کنند که می تواند مانع پروسه ترمیم گردد.تست سرمی CTX برای بیمارانی که در معرض استفاده طولانی مدت بیز فسفونات دهانی یا دوز بالای داخل وریدی آن بوده اند تجویز می شود.نحوه کنترل دیابت بیماران می تواند توسط تست خونی HbA،که کنترل گلوکز بیماران را در طی چند ماه گذشته اندازه می گیرد،می تواند ارزیابی گردد.تست مشخص نماید که آیا بیمار به صورت موفقیت آمیزی دیابت را کنترل کرده و آیا کاندید مناسبی برای ایمپلنت دندان می باشد یا خیر.بیمار باید از نظر فیزیکی قادر به تحمل مراحل جراحی و پروتزی باشد.به عنوان مثال بیماری با دیستروفی عضلاتی کاندید مناسبی برای ایمپلنت دندان نیست.

بیمارانی با مشکلات روانی نظیر شیزوفرنی،اختلال روانی همراه با سوءظن،زوال عقل زودرس،ترس بدون دلیل بیمار گونه و انتظارات بیش از حد و غیر واقعی از زیبایی،کاندید مناسبی برای ایمپلنت دندان نیستند.همچنین بیمارانی که به صورت مزمن و طولانی مدت از دارو استفاده می کنند و اکلی ها کاندید مناسبی نیستند.نشان داده شده که سیگار ترمیم را به مخاطره می اندازد.هر چند کشیدن سیگار برای استقرار ایمپلنت دندان عدم تجویزی ندارد،ولی باید اشاره کرد که درصد شکست را بالا می برد.

وجود بیماری های کنترل شده با شرایطی که مانع از ترمیم بعد از عمل نمی شود،هنگامی که نیاز به حزم و دوراندیشی برای جلوگیری از مشکلات احتمالی پس از عمل دارد،احتمالا منع تجویزی برای استفاده از ایمپلنت دندان را ندارند.به عنوان مثال وجود تاریخچه تعویض دریچه قلب یا بیماری روماتیسم یا مادرزادی قلب ممکن است نیاز به پیش دارویی قبل از عمل داشته باشند،ولی مانع استفاده از ایمپلنت دندان نمی شوند.

داروهایی همانند ضد انعقادها که در درمان آریتمی و سایر مشکلات قلبی-عروقی استفاده می شوند،باید به خوبی قبل از هرگونه عملی بررسی شوند تا خونریزی پس از عمل را به حداقل برسانند.

تصویربرداری Imaging

آزمایشات رادیوگرافیک برای مشخص کردن کمیت و کیفیت استخوان و موقعیت ساختار های آناتومیک ضروری است.رادیوگرافی پانورامیک یک نما از هر دو فک را فراهم ساخته و ضخامت استخوان کورتیکال را نشان می دهد.این رادیو گرافی معمولا فقط جهت ارزیابی عمومی استفاده می شود زیرا بزرگنمایی آن یکنواخت نبوده و تغییرات و اورلپ تصاویر در آن وجود دارد.

CBCT که شکلی ارتوموگرافی محوری کامپیوتری است به ویژه در طرح درمان قبل از جراحی برای استقرار ایمپلنت دندان با ارزش است.

CBCT اسکن غیر مهاجم بوده و برای جراح اطلاعات با ارزشی را در ارتباط با کمیت و کیفیت و شکل استخوان و همچنین موقعیت عصب فک و سینوس ها و دندان های مجاور فراهم می کند.

در اسکن CBCT از دوز اشعه پایین تری نسبت به اسکن CAT متداول استفاده می شود و تصویر سه بعدی با حداقل تغییرات را در ارتباط با محل ایمپلنت دندان ارائه می دهد.

ارزیابی استخوان در محل انتخابی ایمپلنت دندان

تصمیم گیری نهایی در ارتباط با استقرار ایمپلنت وابسته به کمیت و کیفیت استخوان محل دریافت ایمپلنت میباشد.قانون عمومی برای کمیت استخوان،پهنای 6میلیمتری است.این اجازه استقرار ایمپلنتی با قطر 4 میلیمتر وبا 1میلیمتر استخوان در سطوح فاسیال و لینگوال را میدهد.ارتفاع عمودی ایده آل استخوان کمتر از 10 میلیمتر نیست.این اجازه استقرار ایمپلنت دندان با طول 10میلیمتر را میدهد که نشان داده شده بسیار موفق تر از ایمپلنت دندان کوتاه تر از 10میلیمتر است.

کمیت استخوان موجود با میزان تحلیل استخوان پس از کشیدن دندان مشخص میشود و کاملا متغیر است. بر مبنای تحقیقات Atwood میزان تحلیل استخوان وابسته به فاکتور های آناتومیک،متابولیک،فانکشنالوپروتزی است. فاکتور های آناتومیک شامل اندازه،شکل و تراکم استخوان ریج آلوکول،کیفیت مخاط پوشانده و شرایط سلامتی پریودنتال در زمان از دست رفتن دندان است. فاکتور های متابولیک تغذیه ای و هورمونال هستند،که روی فعالیت اسئوبلاستاواستئوکلاستا اثر میگذارد.فاکتورهای فانکشنال شامل توالی ،شدت،مدت زمان و جهت نیروهای وارد بر استخوان هستند.احتمال دارداین نیروها به فعالیت سلولی استئوبلاستیک یا استئوکلاستیک منجر شود.فاکتورهای پروتزی آنهایی هستندکه به کاربردپروتز ارتباط داردو وابسته به تکنیک،موادومفاهیمی است.که در ساخت پروتز مشارکت دارند.

 

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (103)
گروه خبر: ایمپلنت دندان
کد خبر: 194

  • روکش های ایمپلنت های دندانی