X
17

پوسیدگی به عنوان عامل تغییر رنگ دندانها

پوسیدگی به عنوان عامل تغییر رنگ دندانها

   پوسیدگی به عنوان تغییر رنگ دندان ها

از علل اکتسابی تغییر رنگ  دندان ها می توان پوسیدگی را نام برد. بیماری های لثه ای و پوسیدگی دندانها احتمالا شایع ترین بیماری های مزمن می باشند.اگر چه پوسیدگی از زمان های ما قبل تاریخ انسان ها را مبتلا نموده است اما شیوع آن در عصر تمدن به میزان زیادی افزایش یافته است.پوسیدگی دندانی یک بیماری میکروبی بافتهای کلسیفیه دندان است که با دمینرالیزاسیون قسمت های معدنی و تخریب ماده عالی دندان مشخص می شود.این بیماری ناشی از عملکرد میکروارگانیسم ها بر روی مواد هیدرو کربن قابل تخمیر می باشد.تعیین رابطه ی علت و معلولی میان یک میکرو ارگانیسم خاص در فلور دهان و پوسیدگی بسیار مشکل است.

میکرو ارگانیسم های دهانی معمولا به صورت اعضای یک مجتمع باکتریها وجود دارند.ساختمان این مجتمع شامل توده ای از سلول ها می باشد که به یکدیگر و به دندان توسط ماتریکس غلیظ و چسبناک فشرده شده است.این ماتریکس از کربوهیدرات هایی با زنجیره بلند تشکیل شده است.مجموعا این توده  باکتری و ماتریکس به عنوان پلاک میکروبی شناخته می شوند.

در سیستمهای کشت منفرد استرپتوکوک موتان به عنوان عامل مولد پوسیدگی شناخته شده است.بدون شک ارگانیسم های دیگر نیز ظرفیت ایجاد پوسیدگی را تحت شرایط مناسب دارند.اما استرپتوکوک موتان مهمترین ارگانیسم در شروع پوسیدگی است.

در مورد پاتوژنز پوسیدگی دو نظریه وجود دارد نظریه قدیمی تر معتقد است که تجمع تمامی پلاک ها به درجات مختلف پاتوژن می باشند.ولی نظریه دوم معتقد است که تنها پلاک های معینی پوسیدگی ایجاد می کنند.بنابراین نظریه اندک تجمع اندک پلاک را می توان در نظر گرفت.فرضیه اول را اصطلاحا فرضیه پلاک غیر اختصاصی و فرضیه دوم پلاک اختصاصی نامیده می شود.

چندین فاکتور قدرت پوسیدگی زائی پلاک را تعیین می کند این عوامل  و چندین عامل مرتبط با هم تقسیم می شوند و عبارت اند از :مقاومت میزبان-تغذیه میزبان-بهداشت دهان-وضعیت دندانی و ترکیب فلور میکروبی دهان.این فاکتور های مختلف به عنوان حلقه هایی از یک زنجیره می گردند.هر نوع ممانعت عاقلانه از پوسیدگی با شکستن هر یک از این حلقه ها می تواند صورت گیرد.

فعالیت معدنی شدن مینا به صورت دوره ای است که نتیجه آن ایجاد خطوطی درون منشور های مینایی است که اصطلاحا rest lines نامیده می شوند.این خطوط همراه با خطوط مشابه مربوط به منشور های مجاور خطوط رتزیوس را شکل می دهند که دارای محتوای ارگانیک نسبتا بالایی می باشند.مناطق دارای مواد ارگانیک فراوان در مینا دارای تخلخل کافی برای اجازه دادن به حرکت اب و یون های کوچک از قبیل هیدروژن می باشد.

بنابراین مینا به صورت یک غربال عمل می کند که به مولکول ها و یون های کوچک اجازه حرکت می دهد و عبور مولکول های بزرگتر را بلوکه می کند.حرکت قابل توجه یون ها درون مینای پوسیده می تواند منجر به حل شدن اسیدی عاج قبل از حفره دار شدن مینا گردد.به علت اینکه عاج پوسیده از ورا مینای شفاف خود را نمایان می سازد سبب تغییر رنگ خاکستری دندان می گردد.

مینای پوسیده نیز به مرور زمان شفافیت خود را از دست میدهد و بر حسب هر مرحله از پوسیدگی رنگ خاصی پیدا می کند اصولا از روش های کلینیکی تشخیص پوسیدگی استفاده از همین تغییر رنگ هاست که در اینجا به تعدادی از انها اشاره می شود.

یک:نقاط سفید White spots

دو: پوسیدگی های سطوح بین دندانی Proximal surface

سه:پوسیدگی پیشرفته سطوح صاف

چهار:نقاط قهوه ای Brown spots

تعداد امتيازات: (0) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (168)
کد خبر: 18

  • پوسیدگی به عنوان عامل تغییر رنگ دندانها