X
17

قرار دادن ایمپلنت دندان

قرار دادن ایمپلنت دندان

یک ایمپلنت دندان با طرح ضد چرخشی برای جایگزینی دندان قدامی از دست رفته به کار می رود.هر چند قطر شش ضلعی داخلی و خارجی ناحیه کرستال ایمپلنت دندان بیشتر باشد،مقاومت ایمپلنت در برابر نیروهای برشی بیشتر و احتمال لق شدن اباتمنت کمتر می شود.راجع به میزان فرو بردن ایمپلنت دندان در استخوان نظرات مختلفی وجود دارد.گروهی معتقدند ایمپلنت را آنقدر باید داخل استخوان ببریم که حتی تا4 میلیمتر زیر CEJ فاسیال دندان های کناری باشد تا فرم خارجی دندان مناسب برای زیبایی،بهداشت،ممانعت ار تحلیل و حمایت از بافت های دندان های مجاور فراهم شود.لبه های روکش که زیر لثه قرار می گیرند،رنگ و کانتور زیبایی را باعث می شوند.باید در نظر داشت که 8/0-1 میلیمتر تحلیل استخوان در پی عملکرد یک ساله اینپلنت دندان و حداقل 1 میلیمتر تحلیل در زیر محل اتصال اباتمنت به بدنه باعث عمیق تر شدن شیار لثه ای تا 5/2 میلیمتر می شود.با کاشت ایمپلنت دندان زیر CEJ دندان های کناری،احتمال عمیق تر شدن شیار لثه ای تا 5میلیمتر و رشد باکتری های بی هوازی در آن افزایش می یابد.با فرو بردن ایمپلنت تا زیر استخوان کرستال از تراکم ترابکولاهای اطراف ایمپلنت دندان کاسته شده،به ارتفاع تاج روکش افزوده می شود که باعث وارد آمدن فشار زیاده از حد به ایمپلنت،افزایش تحلیل استخوان،جمع شدن و انقباض بافت نرم متعاقب تحلیل استخوان،افزایش مداوم طول تاج،تحلیل پاپی لثه(گوشه مثلثی شکل لثه ها که بین دندان ها قرار می گیرد.)و در کل نا زیبایی خواهد شد.برای رعایت بهداشت مناسب حداکثر عمق شیار لثه ای باید3-4 میلیمتر باشد.در عمق بالای 4 میلیمتر  احتمال رشد باکتری های بی هوازی که عامل اصلی بیماری بافت های اطراف ایمپلنت دندان هستند افزایش می یابد.

تعداد امتيازات: (1) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (808)
گروه خبر: ایمپلنت دندان
کد خبر: 139

  • قرار دادن ایمپلنت دندان