X
12

پروتز های متکی بر ایمپلنت دندان

پروتز های متکی بر ایمپلنت دندان

از نقطه نظر درمانی،جایگزینی دندان های از دست رفته با پروتز های متکی بر ایمپلنت دندان مطلوب ترین گزینه درمانی است.میزان موفقیت و ماندگاری پروتز های متکی بر ایمپلنت دندان در ناحیه زیبایی مشابه رستوریشن های متکی بر ایمپلنت دندان در سایر نقاط بوده و با دنچر(دندان مصنوعی)متکی بر ایمپلنت دندان قابل مقایسه است.مزیت ایمپلنت های دندان این است که نیازی به تراش دندان های مجاور نبوده و امکان گسترش یا ترمیم رستوریشن در صورت بروز مشکلات آتی دندانی وجود دارد.

با این حال،دستیابی به یک نتیجه استتیک مطلوب با ایمپلنت های زیبایی چالش برانگیز است،گرچه پیشرفت های چشمگیری در سال های اخیر حاصل شده است.بخصوص نیاز به جایگزینی بیش از یک دندان و وجود نقایص بافتی عمودی مشکلات اصلی هستند که نمی توان با امکانات موجود سیستم های ایمپلنت دندان به شکلی قابل پیش بینی آن ها را برطرف کرده و به یک نتیجه استتیک مطلوب دست یافت.مشکل دیگر از این حقیقت ناشی می شود که جایگذاری موفقیت آمیز ایمپلنت های دندانی در ناحیه استتیک به لحاظ تکنیکی نیازمند روشی است که به واسطه آن بتوان ایمپلنت را به شکلی بدون نقص در هر سه بعد،در موقعیت صحیح قرار داد.همچنین درمان ایمپلنت معمولا گران قیمت است.آگمنتیشن بافت نرم گاهی به تنهایی استتیک و فانکشن قابل قبولی را برای دنچر های ثابت فراهم می کند در حالی که برای گرفتن ایمپلنت هم به آگمنتیشن بافت نرم نیاز است هم بافت سخت.

به علاوه،اکسپوژر ایمپلنت ها به محیط میکروبی حفره دهان باعث تشدید ریمدلینگ همراه با شکل گیری عرض بیولوژیک شده می تواند اثرات مخربی روی کانتور لثه اطراف ایمپلنت ها داشته باشد.3تا 12 ماه پس از جایگذاری ایمپلنت تحلیل بافت نرم به مقداری قابل انتظار است.در صورت سلامت بافت های اطراف ایمپلنت ،این بافت ها در انتهای این دوره تثبیت،کما بیش ثابت و بدون تغییر باقی خواهد ماند.

 

تعداد امتيازات: (1) Article Rating
تعداد مشاهده خبر: (335)
گروه خبر: ایمپلنت دندان
کد خبر: 111

  • پروتز های متکی بر ایمپلنت دندان